ONTSTAAN VAN ROME
DEZE WEBSITE IS OP 10 NOVEMBER 2009 BIJGEWERKT
Het rijk der Romeinen
De Romeinen. Of beter gezegd, de Latijnen. Het begon allemaal rond 600 voor Christus. Het huidige Italië werd bewoond door verschillende volkeren. Een van hen waren de Latijnen. Ze hadden al de stad Rome. Het was een roerige tijd. Iedereen probeerde aan de macht te komen. Uiteindelijk hebben de Latijnen gewonnen. Zelfs de Etrusken, de grootste machthebbers, werden verslagen. Dat gebeurde wel pas tien jaar later. De Latijnen werden de Romeinen en ze breidden hun rijk ongelooflijk ver uit. Ook hun beschsving bouwden ze op. Na 800 jaar hadden ze bijna heel Europa veroverd. De Romeinen zijn ook in Nederland geweest. Zij bouwden daar de beschaving dus ook op. Niet heel Nederland is bezet geweest door de Romeinen. De Romeinen hadden de rivier de Rijn als grens getrokken. Boven de Rijn lag de "barbaarse wereld". De oudste stad in Nederland is Maastricht. Die is ook gesticht door de Romeinen. Ook een bekende stad door de Romeinen gesticht is Nijmegen. Bij Valkenburg in Zuid-Holland zijn zelfs de resten van een Romeins badhuis gevonden
DE ROMEINSE KEIZERS
Vroeger werd de Republiek Rome bestuurd door driehonderd mannen, genaamd de patriciërs. Dat waren allemaal mannen van rijke families, die zetelden in de senaat. De senaat zelf werd bestuurd door twee leiders de consuls. Ieder jaar werden ze gekozen door de mannen van de gewone burgers. Niet alleen consuls, maar ook rechters, beheerders van het geld en mensen verantwoordelijk voor de openbare werken gekozen. De plebejers, het gewone volk, had echter niets te vertellen. Behalve de mannen, die stemrecht hadden, hadden zij geen enkele invloed op het bestuur van Rome. Na een tijd veranderde dat. De plebejers kwamen in opstand en na een felle strijd wonnen de plebejers en kregen meer rechten.
Julius Caesar, de oprichter van het keizerrijk Rome, was eerst een advocaat, later werd hij staatsman, toen een veldheer en een schrijver. Nog later veroverde hij met een leger Gallië, het huidige Frankrijk. Ook andere gebieden werden onder Julius caesar veroverd. Terug in Rome, voelde hij zich keizer en wilde dat ook zijn. Als alleenheerser had hij een pleegzoon, genaamd Octavianus. Julius Caesar werd vermoord in 44 v. Chr. Zijn pleegzoon Octavianus werd keizer. Later werd keizer Octavianus keizer Augustus genoemd. Augustus betekent verhevene. De keizer stond dus echt boven het volk. Octavianus (Augustus) zou later 41 Jaar keizer zijn. Hij was degene die vrede bracht in het land. Het was erg roerig in de provincies, maar Augustus bracht er vrede. Hij liet zich tot vredesvorst benoemen. Keizer Augustus had een vrouw, genaamd Livia. Die was al eerder getrouwd en had twee zonen. Augustus had alleen twee zonen van Livia, Livia had er dus vier. De twee zonen van Augustus werden op geheimzinnige wijze vermoord. Ook een van Livia`s andere zonen werd vermoord. Dit was allemaal de schuld van Livia. Zij wilde dat haar zoon Tiberius keizer werd. En waarom heeft ze haar andere zoon dan vermoord? Die was tegen het keizerrijk, hij wilde een monarchie. Dat stond Livia ook niet aan en bovendien was hij eerstgeborene, dus zou hij keizer worden en dus het keizerrijk in een monarchie veranderen. Tiberius was uiteindelijk als laatste over en moest dus maar keizer worden, geheel tegen de wil in van Augustus. Na Tiberius kwam keizer Caligula. Zijn eigenlijke naam was Gaius, maar hij liet zich Caligula (laarsje) noemen. Naarmate hij langer keizer was, werd hij steeds gekker. Hij vond zichzelf een god en wilde zijn lievelingspaard Incitatus tot consul benoemen. Na Caligula kwam keizer Claudius, die een zenuwstoornis had. Zonder dat hij er iets aan kon doen bewoog hij zijn hoofd steeds. Keizer Nero was de opvolger van Claudius. Hij zette een gedeelte van de stad Rome in brand om zijn paleis te laten bouwen. Ook vermoordde hij zijn moeder, stiefbroer en zijn twee vrouwen. Hij was erg bang voor samenzweringen en liet daarom veel Romeinen doden, vooral hooggeplaatste. Vespasianus kwam daarna en was de stichter van een nieuwe dynastie, de Flavische dynastie. Zijn oudste zoon, Titus, was daarna keizer en zijn regering duurde erg kort. Hij was keizer tijdens een aantal rampen. Er brak brand uit (deze keer niet opzettelijk zoals Nero deed) en er waren veel besmettelijke ziekten. Ook werd Pompeii onder een grote berg lava bedolven door de vulkaan de Vesuvius. Hij bracht wel de bouw van het Colosseum ten einde. De tweede zoon van Vespasianus, Domitianus was ongeveer hetzelfde als Nero, ook zo tiranniek. Waarschijnlijk bracht hij een groot deel van zijn vrije tijd door in zijn werkkamer met zijn hobby vliegen vangen en ze daarna doodsteken met zijn pen. Zijn vrouw zweerde samen en vermoordde hem samen met de samenzweerders. Keizer Trajanus, Hadrianus en Marcus Aurelius kwamen in die volgorde na Domitianus. Zij waren keizers die belangrijke Romeinen adopteerden om die keizer te laten worden na hemzelf. Commodus was de zoon van Marcus Aurelius en de eerste keizerszoon die opvolger werd in honderd jaar. Het was een bloeddorstige man die een gevierde gladiator wilde zijn. Hij werd gewurgd door zijn leraar worstelen. Septimius Severus was afkomstig uit Noord-Afrika. Verder was er niet veel speciaals of bewonderenswaardigs aan zijn heerschappij. Caracalla was de volgende keizer. Hij vermoordde zijn broer Geta in een machtsstrijd. Hij maakte alle vrije inwoners van het Romeinse Rijk tot rijke Romeinse burgers. Keizer Valerianus regeerde ook in een tijd van rampen. De Perzen en de Germanen vielen het Rijk gelijktijdig aan. In de strijd met de Perzen werd hij vriendschappelijk uitgenodigd (dacht hij ). Hij werd gevangengenomen en stierf in gevangenschap. Keizer Postumus was acht jaar lang keizer in het Romeinse Rijk. Alhoewel..... hij regeerde over een gescheiden west-Romeinse Rijk. Het oost-Romeinse Rijk hoorde niet meer bij het west-Romeinse Rijk. Uiteindelijk werd hij vermoord door zijn eigen soldaten, toen hij zei dat ze de stad Mainz niet mochten plunderen. Keizer Aurelianus was een generaal die keizer werd, een zogenoemde soldatenkeizer. Zijn bijnaam was zwaard in de hand en hij werd door zijn eigen manschappen vermoord. Hij werd opgevolgd door Diocletianus. Hij was een erg slimme man. Hij stelde een medekeizer aan en twee assistent-keizers. Hij maakte de provincies kleiner en na 21 jaar jaar trok hij zich terug en deed dat niet doordat hij gedwongen of verjaagd werd, nee, hij ging vrijwillig. Hij ging naar Kroatië (toen Dalmatië) en ging kool verbouwen. Constantijn de Grote kwam daarna en was de eerste christelijke keizer. Hij was de oprichter van Constantinopel. Julianus probeerde het oud-Romeinse geloof weer op gang te krijgen en werd daarom Apostaat (afvallige) genoemd. Hij werd vermoord in de strijd tegen de Perzen, al wordt er gezegd dat hij door zijn eigen christelijke soldaten vermoord werd. Valentianus I was een geweldig goede legeraanvoerder die een nieuwe keizerdynastie oprichtte, die 91 jaar over Rome heerste. Valentianus was ook schilder, beeldhouwer en uitvinder. Ook Justinianu de Grote was een keizer die probeerde het oud-Romeinse geloof terug te krijgen. Hij stond bekend om zijn vele bouwwerken, wetboek en de herovering van Afrika op de Vandalen en in Italië op de Ostrogoten.
|
Opkomst, bloei en ondergang
De Romeinen hadden hun opkomst, bloei en ondergang tussen de jaren 753 voor Christus tot 476 na Christus. Het Romeinse Rijk zou in de geschiedenis het grootste rijk in Europa worden.
Hieronder zie je de uitbreiding van hun rijk in de loop der eeuwen:
|
● Dit kaartje laat de uitbreiding van het Romeinse Rijk zien in de loop der eeuwen.
|
DE ROMEINSE GODEN
De Romeinen hadden verscheidene goden. Iedere god had zijn eigen naam en taak. Zo was Mars de god van de oorlog en Venus de godin van de liefde. Dit zijn de belangrijkste goden:
| god |
waar hij of zij voor stond |
| amor |
god van de liefde |
| aurora |
godin van de dageraad |
| ceres |
godin van de landbouw |
| diana |
godin van de jacht |
| mars |
god van de oorlog |
| neptunus |
god van de zee |
| pluto |
god van de onderwereld |
| sol |
god van de zon |
| venus |
godin van de liefde |
| vulcanus |
god van het vuur |
De oppergod Jupiter en zijn vrouw Juno waren natuurlijk nog belangrijker en ook Minerva was belangrijker dan de bovenstaanden omdat zij de godin van de wijsheid was. Als de Romeinen een tempel bouwden voor een god, dachten ze dat hij daar echt in kwam wonen. Om die reden mochten alleen hele bijzondere priesters het binnenste van zo`n tempel betreden. De gewone mensen moesten gewoon offers brengen in een schaal die ergens om het binnenste van de tempel. Na de dood van een keizer of keizerin, werden die vaak tot god verklaard. 19 Tot 23 maart werd het feest van Minerva gevierd, waarbij leraren hun jaarsalaris kregen uitbetaald. De Romeinen namen ook wel eens een god over van andere volkeren, zoals de Perzische godin van het licht, Mithra of Mithras genaamd, ook een Romeinse god was geworden. De meeste Romeinen hadden een huisaltaar, een altaar waaraan de zogenoemde pater familias, de man des huizes, offers bracht om de god of godin die volgens hen het huis beschermde tegen dieven en geesten, te vriend te houden. Zo`n offer hield meestal een beetje brood, een paar stukjes vlees en wat water in. Het altaar stond midden huis in een muur, dus om het niet een al te erge troep te laten worden, maakte men een afvoergootje vlakbij het altaar en aten ze de stukjes brood en vlees daarna op. Arme mensen hadden niet zo`n altaar, zoiets was dan natuurlijk te duur. In Rome staat ook nog eens het Pantheon, dat is het Griekse woord voor: voor alle goden. Die tempel was dus niet speciaal voor Jupiter of voor Mars, nee, dat was een tempel voor alle goden. Tot alle goden, ook de tot onbelangrijkste goden kon daar gebedn worden. Dat gebouw staat er nog steeds en het wordt ook als graf gebruikt voor keizer en andere belangrijke mensen voor de Romeinen.
● SchoolTV-Beeldbank over het Romeinse Rijk
de oorlogen
De Romeinen hadden een zeer goed georganiseerd leger. Het was verdeeld in drie delen:
- De legioenen: bestaande uit Romeinse manschappen
- De hulptroepen: bestaande uit buitenlandse manschappen
- De schepen: bestaande uit een zeevloot voor zeeslagen
In een legioen werkten legionairs. Ze droegen mooie kleding en veel wapens. Vijfduizend man vormde een legioen. Een legioen was onderverdeeld in kleine delen. Cohorten heetten die delen. Een cohort was vijfhonderd man. Tien cohorten dus in een legioen. Er waren ook nog kleinere groepen, de centuriën. De leider was de centurion. 6 Centurien was een cohort. 60 centuriën was dus een legioen. Als Romeinse legionair deed 25 jaar dienst. Als hij dan nog leefde, kreeg hij een mooi huis en een stukje land. Gelukkig voor de Romeinse keizer dat er veel legionairs tijdens veldtochten en oorlogen sneuvelden, anders zou er te veel land uitgedeeld moeten worden. Er gingen trouwens veel arme Romeinen in dienst van het leger, omdat ze dan zeker wisten dat ze goed betaald zouden krijgen. Je had dan zelfs de kans om bevorderd te worden naar centurio. Als er geen oorlog werd gevoerd, dan liet de keizer wel een villa bouwen of een weg aanleggen als werk voor de legionairs. De kleding van een legionair bedroeg een helm, een pantser en een schild. Zijn wapens waren twee lansen of speren, een zwaard en een aantal dolken. Ze hadden ook nog sterke touwsandalen, die onmisbaar waren bij lange tochten, omdat een dagtocht soms wel dertig kilometer bedroeg. Die dertig kilometer is dus ook een goede reden om de sandalen voor een deel van ijzer te maken, wat ook het geval was. De Romeinen was ook het eerste volk dat stenen wegen aanlegde. Andere volkeren hadden geen verharde wegen. De hulptroepen van het Romeinse leger waren niet-Romeinse legionairs. Het waren veelal jongens en mannen uit veroverde gebieden. Er waren bijvoorbeeld genoeg Germaanse jongens die het Romeinse leger in wilden gaan als ze maar goed betaald zouden krijgen, en dat was het geval. Het was wel minder dan de Romeinen, maar ze konden er natuurlijk wel van leven. De hulptroepen werden naarmate de tijd vorderde steeds belangrijker, want het rijk breidde zich uit en er kwam dus meer en meer om te verdedigen. Het Romeinse leger bestond niet uit alleen maar legionairs en de leiders ervan. Er gingen ook mensen mee die goed konden bouwen. Die legden dan de nodige wegen en bruggen aan. Die bouwden dan forten en kampen waar ze die wilden opslaan. Ze bouwden ook het nodige materiaal zoals stormrammen en speren.
|
|
 |
|
het amfitheater (het Colloseum) |
|
de renbaan (circus maximus)
|
een aquaduct |
|
Hier wat impressies van restanten van het Colosseum,
Circus Maximus en Forum Romanum
(Rome, juli 2006)
|
De oprichting en afbraak
De oprichting en afbraak van het Romeinse Rijk Rome werd opgericht door Romulus. Het is een mythe. Romulus en Remus waren
twee broers. Ze hadden alleen geen moeder. Daarom werden ze opgevoed door een wolvin, die een dood kind had en dus melk\
over. Toen ze groot waren wilden ze een stad beginnen. Romulus begon te bouwen op de Palatijn, Remus op de Aventijn. Remus was al ver, maar Romulus bouwde breed. Remus kwam kijken bij Romulus en lachte. Hij zei dat het een veel te laag muurtje was en dat je er zo overheen kon springen. Dat deed hij en Romulus had voor zichzelf besloten: Wie over dit muurtje gaat, hoe dan ook, met een vijandige gedachte, zal sterven. Die gedachte voerde hij uit en stak zijn broer dood. Romulus werd de eerste heerser van Rome. Het ging lang goed met Rome. Maar na 400 na Christus takelde Rome af. In 408 trokken de Goten Rome in. De Romeinen moesten onder andere 2500 kg goud leveren en toen pas wilden de Goten vertrekken. Twee jaar later echter, Ze staken huizen in brand, maar lieten niet de inwoners meebranden. De basilieken van Sint-Pieter en Sint-Paulus waren de enige gebouwen in de hele stad die gespaard werden, omdat de Goten ariaanse christenen waren. De Aventijn en de Caelius hadden het zwaarst geleden onder de aanval van de Goten, want daar stonden de mooiste huizen van de hele stad en daar hadden de Goten het vooral op gemunt, want daar konden ze natuurlijk het rijkste van worden. Op de Aventijn zijn schatten gevonden die in 410 begraven waren, als beveiliging tegen de Goten. Het waren drie loden kistjes, die samen 1800 geldstukken bevatten. In 455 veroverden de Vandalen (het waren ook echt vandalen, maar ze hadden geen Van Dale woordenboek bij zich) samen met de Bedoeïenen en de Moren de stad Rome. Ze Braken alles af wat er af te breken viel, plunderden en laadden alles op schepen die aangemeerd lagen aan de kade van de Tiber. Het keizerlijk paleis van keizer Valentianus III werd geheel leeggehaald, geen enkele spijker werd bij wijze van spreken in dat huis gelaten. De Saracenen werden steeds machtiger op het westelijk bekken van de Middellandse Zee. In 831 na Chr. veroverden ze Palermo. 846 Was het jaar dat ze Rome binnenvielen. Ze plunderden de basilieken van de Sint-Pieter en de Sint-Paulus-buiten-de-muren. Ze maakten in die kerken ruim 3000 kg goud en 30.000 kg zilver buit. Hun schepen, waarop de schatten geladen waren, vergingen in de buurt van Sicilië in een storm. Il Sacco Di Roma (de plundering van Rome) is een gebeurtenis die zo erg was, dat ze alleen vergeleken kan worden met de brand van Rome onder Nero en de inval van de Noormannen. Karel van Bourbon, met een leger van 40.000 man bestaand uit 20.000 Duitsers, 14.000 Italianen en 6000 Spanjaarden, viel Rome binnen. In de kerken waren graven van mensen, die werden allemaal geplunderd door de Spanjaarden. De buit werd verdeeld door dobbelspelletjes en ze sliepen op de altaren. Miskelken werden gebruikt als drinkbekers.
|
appartementen
|
het atrium, de centrale hal |
Het centrum van het oude Rome zag er zó uit:
|
|
|
KIJK OOK NAAR MIJN ANDERE WEBSITES
WWW.EVERYONEWEB.COM/REIZENVANALEX (OVER ROME)
WWW.EVERYONEWEB.COM/GESCHIEDENISVANEGYPTE
KIJK OOK NAAR DE FILMBEELDEN OVER HET OUDE ROME