home
(nieuws!) mijn foto-publicaties
interview
astronomie certificaten
huidige telescoop
equipment/toebehoren
eerdere telescopen
lichtvervuiling
goto systemen
ASTROFOTOS
zon
maan
full size onbewerkt
venus
mars
saturnus
jupiter
gedeeltelijke zonsverduistering
gedeeltelijke maansverduistering
samenstanden
ASTROVIDEOS
maan
saturnus
schetsen
solar system simulator
astrofotografie-software
capture software
virtual moon atlas (TIP!)
uitleg over mijn (L)RGB technieken
WcRmac Optimized Color raw mode
astronomisch weerbericht
bezochte projecten
radiosterrenwacht Westerbork
astronomische begrippen
het begrip seeing
magnitude
collimatie
Astro Vriendenclub Zuid Holland (AVZH)
een ster naar iemand vernoemen, lees eerst dit !
downloads
gastenboek
contact
links


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

http://www.teleskop-express.de/shop/index.php/language/en

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

                                                       

 

 

   Last Updated:             Marcel Ooms

   Sep. 01, 2013             Copyright © 2007 - 2013 

 

Nasa

Werkgroep maan en planeten

     Welkom op mijn website

       Ik zal me even voorstellen. Mijn naam is Marcel Ooms, amateurastronoom

       en woonachtig in Rotterdam. Ik ben eind 2007 begonnen met

       deze hobby. Op mijn website wil ik een beeld geven wat de Telescoop

       en Astrofotografie voor mij betekenen.

 

 

VN roept 2009 uit tot het Internationale Jaar van de Sterrenkunde

 

De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft het jaar 2009 uitgeroepen tot

het Internationale Jaar van de Sterrenkunde

(International Year of Astronomy 2009 – IYA2009).

IYA2009 is een initiatief van de Internationale Astronomische Unie en Unesco.

en zal een wereldwijde viering worden van de sterrenkunde en haar bijdragen

aan de samenleving en de cultuur, met als hoogtepunt de 400ste verjaardag van het eerste gebruik

van een astronomische telescoop in het jaar 1609.

Overigens werd de telescoop kort daarvoor in Nederland uitgevonden.

 

De herdenking daarvan vindt al in het najaar van 2008 plaats.

De IAU wil met met name onder jongeren de interesse in de wetenschap in het algemeen

en de sterrenkunde in het bijzonder bevorderen.

(bron Pharos Nederland)

 

 

  Detail Maanfoto: UV/IR-block, F10, stacksize 685/190, kwal. 85%, 5 fr/sec, unsharp mask

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Mijn fotografie opstelling

  Voor Astrofotografie, komt nogal wat kijken.

   Natuurlijk heb je een goede telescoop nodig

   maar dan ben je er nog lang niet. De telescoop

   moet rusten op een rotsvaste zware montering

   om hinderlijke trillingen te voorkomen. Omdat

   de aarde draait (Siderische snelheid) moet de

   montering voorzien zijn van een volgmotor met

   motorbesturing, dit om de siderische snelheid te

   kunnen compenseren. Omdat een zeer nauwkeu-

   rige afstelling op de poolas noodzakelijk is

   moet de telescoop uitgerust zijn met een

   (verlichte) poolzoeker. Omdat tijdens het

   waarnemen de telescoop vaak dreigt te beslaan.

   is een 12 V. dewzapper onontbeerlijk. Een

   goto systeem is handig maar niet echt noodzakelijk.

   Een red dot finderscope is een fijne hulp om een

   object snel te kunnen vinden.

   Natuurlijk moet al deze electronica gevoed worden.

   Een 12 V. gestabiliseerde accu is nodig om voldoende

   vermogen te leveren. Om te kunnen fotograferen

   is een CCD webcam nodig, die je eerst moet om-

   bouwen tot een voor astrofotografie geschikte

   astrocam. Als eerste moet de lens uit de webcam

   worden verwijderd. In de webcam moet een adapter

   worden geschroefd en in de adpapter moet een

   UV-IR block of IR-pass filter worden geschroefd.

   Vervolgens is een laptop met een goed werkend capture

   programma nodig om de beelden via de laptop te kunnen

   visualiseren. Een motorfocus kan daarbij handig zijn

   om het object zo goed mogelijk in focus te krijgen.

 

 

Hieronder een detailfoto van krater Copernicus, de grootste krater op de Maan. Deze foto is gemaakt met

een brandpunt van 2000 mm (F10) en een IR-pass filter. De foto is tot stand gekomen uit een AVI-file

van 980 frames, 10 F/sec en een stack size van 320/980, geselecteerd met een kwaliteitspercentage

van 85 % in Registax. D.m.v. een lichte bewerking (wavelets) is de foto verscherpt.

Vervolgens is de foto nabewerkt in GIMP2 en Photoshop PS-2. De toegepaste filters zijn unsharp mask

en noise reduction. Het contrast is als laatse nabewerking nog wat licht aangepast.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat uitleg over telescopen in het algemeen:

Een telescoop of verrekijker is een optisch instrument waarmee verre voorwerpen dichterbij kunnen worden waargenomen.

De naam komt uit het Grieks en betekent "ver kijker".

Het bestaat uit minstens 2 lenzen of groepen van lenzen, het objectief en het oculair.

Een andere naam voor een telescoop met twee lenzen is refractor.

Grotere astromomische telescopen hebben als objectief meestal een telescoopspiegel.

Dit soort telescopen wordt ook wel reflector genoemd.

 

Een kleine uitvoering van een telescoop is de verrekijker.

Een telescoop die bestaat uit twee positieve lenzen keert het beeld om;

voor het verkrijgen van een rechtopstaand beeld zijn extra optische hulpmiddelen noodzakelijk,

zoals omkeerprisma's,

Deze zijn voor astromonische toepassingen echter niet noodzakelijk.

De naam "prismakijker" die ook wel voor een verrekijker gebruikt wordt is van deze omkeerprisma's afgeleid.

 

De zogenaamde "Hollandse kijker" heeft een negatieve lens als oculair en geeft een rechtopstaand beeld,

de beeldkwaliteit en maximale vergroting zijn echter minder dan met een positief oculair.

De ouderwetse "telescopische" uitschuifkijkers zijn vaak van dit type

 

 

Telescoop aanschaffen?

 Waar moet je op letten als je als beginner een telescoop wil aanschaffen en waar kan je deze het beste kopen?

Er zijn verscheidene redenen om te besluiten een telescoop aan te schaffen.

Misschien is de belangrijkste reden wel om eens de verborgen sterrenhemel ''met eigen ogen'' te aanschouwen.

Om datgene te zien waarover je hebt gelezen of waarvan je de prachtige kleurenfoto's kent.

Nou moet gewaarschuwd worden dat zelfs gezien door een hele dure telescoop de hemellichamen

niet lijken op de mooie foto's die we kennen. Ten eerste omdat je oog geen fotografische plaat is en

ten tweede omdat de meeste foto's genomen zijn met de beste professionele aparatuur.

Desondanks vind ik het zelf atijd zeer fascinerend om de maan, een planeet,

of een nevel door mijn eigen telescoop te zien.

 

Waarom ?  . . . . . . Omdat het mijn persoonlijke waarneming is, mijn eigen ontdekking van het universum.

 

De aanschaf van de telescoop is niet hetzelfde als het kopen van een paar schoenen.  

Het is meer vergelijkbaar met de aanschaf van een auto of een computer.

Er zijn verscheidene technische kwesties die min of meer bekend moeten zijn bij de koper,

en er zijn een aantal praktische overwegingen die de keuze voor een bepaald merk en type kunnen beinvloeden.

Ten slotte is er ook zoiets als prestige en smaak - bepaalde (dure) merken hebben nu eenmaal meer aantrekkingskracht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Iets over optiek

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Laten we met de technische kwesties beginnen. Met behulp van een lens - het objectief -

verzamelt een telescoop licht over een relatief groot oppervlak.

Hoe groter het objectief des te lichtsterker is de telescoop.

Al het licht dat het objectief passeert, komt samen in het brandpunt en wordt in je oog geprojecteerd

met behulp van een oculair, dat in feit een lens is met een eigen brandpunt.

De vergroting wordt bepaald door de verhouding tussen de brandpuntsafstanden van het objectief en het oculair.

Een telescoop van goede kwaliteit heeft een objectief dat het beeld zonder

veel hinderlijke vervorming in het brandpunt projecteert.

Let op, het is in theorie niet mogelijk een perfecte beeldkwaliteit te krijgen,

daarom is iedere oplossing een benadering.

We onderscheiden twee soorten telescopen.

De ene soort heeft een lens als objectief, de refractor, de andere maakt gebruik van een spiegel, de reflector.

 

Stel dat de optische kwaliteit goed is, dan laat een groot objectief meer vergroting toe dan een klein objectief.

Voor een hogere vergroting moet de brandpuntsafstand van een objectief groot zijn.

Je kunt ook meer vergroting krijgen door een oculair aan te schaffen met een zeer kleine brandpuntsafstand.

Dat heeft echter als nadeel dat je met je oog heel dicht bij de kijker moet staan.

Vooral voor brildragers is dit een ongemak.

Vergrotingsfactoren van over de 100 is vooral van nut voor betrekkelijk heldere objecten zoals de Maan,

de planeten (met name Jupiter, Saturnus, en Mars), dubbelsterren en sterrenhopen.

 Voor de beginnende waarnemer zijn dat zeer dankbare objecten.

 

Indien je geinteresseerd bent in uitgebreide lichtzwakke objecten zoals kometen,

nevels en melkwegstelsels, of wil je de ontelbare sterren in het vlak van de Melkweg zien

dan is een lage vergroting voldoende. Een objectief met een relatief korte brandpuntsafstand is

beter geschikt omdat het een groter beeldveld biedt.

Gewoonlijk wordt de verhouding tussen de brandpuntsafstand en de diameter van het objectief

aangeduid met f/ratio of f/verhouding. Voor uitgebreide objecten is een telescoop

met een lage f/ratio (minder dan 10) beter geschikt.

 

Montering

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Je moet je realiseren dat een vergroting van meer dan 100x extreem veel eisen stelt aan de montering van de telescoop.

 Een beetje beweging in de montering is direct merkbaar in een heftig bewegend beeld.

Een goed en vooral stevig statief is doorgaans niet goedkoop en maakt een flink deel uit van de prijs van de telescoop.

Waar je op moet letten: alle bewegende delen van de montering mogen geen speling vertonen

en de assen moeten zwaar maar gesmeerd kunnen bewegen.

Dit maakt het richten een stuk gemakkelijker. Een zwaardere montering is minder gevoelig voor wind of aanraking.

We onderscheiden de azimuthale en parallactische monteringen.

In het geval van een azimuthale montering kan de telescoop zowel

om een horizontaal als verticaal geplaatste as draaien.

De verticaal geplaatste as dient om de telescoop in de rondte ('azimuth') te kunnen draaien, d

e horizontale as dient om de telescoop omhoog of omlaag ('elevatie') te bewegen. D

eze montering is minder geschikt om hemelobjecten lang te volgen omdat over beide assen

tegelijk bewogen moeten worden.

Een parallactische montering maakt gebruik van het gegegeven dat de denkbeeldige aardas naar

de noordpool wijst. De hemel beweegt schijnbaar rond de pool waar de poolster zich bevindt.

Door één as van de montering in de richting van de pool te monteren hoeft de telescoop bij het volgen

van de hemellichamen alleen over deze as ('uur-as') gedraaid te worden. De andere as ('declinatie-as')

is loodrecht op de uuras gemonteerd en kan vastgezet worden zodra het object in het beeldveld is.

 

Wat te kiezen......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

...een refractor of reflector?
Een beginnende waarnemer moet zich realiseren dat het opstellen van een telescoop

niet eenvoudig is, vooral 's nachts. Refractoren zijn doorgaans handelbaarder dan reflectoren.

Ook is een object sneller te vinden met een refractor omdat het oculair in de richting van de buis staat.

Reflectoren hebben gewoonlijk een kleinere f/ratio.

 

...een azimuthale of parallactische montering?
Azimuthale monteringen zijn vaak goedkoper dan parallactische.

Met wat handigheid en een goede azimuthale montering is het niet moeilijk een object langdurig te volgen.

Een parallactische montering dient eerst opgesteld te worden met de uuras op de pool gericht,

dit vergt enige ervaring. Maar het volgen van een object is dan eenvoudig en kan zelfs automatisch gedaan worden.

Met een parallactische montering kan op coordinaten - dus blind -

gevonden worden en een parallactische montering is beter geschikt voor het maken van foto's

met lange belichtingstijden.

 

...welke oculairen?
Gewoonlijk wordt een telescoop met een aantal oculairen geleverd.

De prijs van een oculair verloochend zich niet: de duurdere modellen hebben een betere beeldkwaliteit.

Het is goed om een oculair te hebben met een lange brandpuntsafstand (bv 40 mm)

voor een groot beeldveld en een oculair met een kortere (bv 12 mm) voor extra vergroting.

Bedenk dat sommige telescopen oculairen met een kleinere diameter (24 mm)

hebben dan de gebruikelijke 32 mm diameter.

Het assortiment dat te koop wordt aangeboden voor de 24 mm oculairen is kleiner.

 

Waar te kopen?

Zolang de telescoop van goede kwaliteit is, maakt het niet uit waar je deze koopt.

Een goede fotozaak, of een speciaalzaak voor astronomische instrumenten

beschikken in de meeste gevallen over competente verkopers

die je enigszins wegwijs kunnen maken.

Wees voorbereid en probeer de verkoper zover te krijgen dat je de telescoop een week op zicht kunt krijgen. A

nderzijds zijn er een aantal websites die telescopen aanbieden,

het nadeel van 'on-line shopping' is dat je zelf een beslissing moet maken en dat de verzendkosten (inclusief belasting) hoog kunnen oplopen.

 

 

Andere factoren

Ten slotte moet er op gewezen worden dat er twee hele grote beperkende factoren bestaan.

Ten eerste, het weer. Er zijn weinig nachten in Nederland waarbij het zicht beter is dan enkele boogseconden.

Ten tweede: stadslicht. Stadslicht, verstrooid in de atmosfeer,

zorgt ervoor dat lichtzwakke objecten niet meer onderscheiden kunnen worden tegen de heldere achtergrond.

 

Er zijn weinig plaatsen in Nederland waar geen storend stadslicht aanwezig is.

Daarom is een hele dure telescoop geen garantie voor een goede waarneemsessie.

Al met een relatief goedkope telescoop van enkele honderden euro's kan veel waarneemplezier verkregen worden.

 

 

 

 

 

 

Mijn telescoop

DE SCHMIDT-CASSEGRAIN (EN DE MAKSUTOV-CASSEGRAIN)

 

 

 

Deze beide kijkertypen vormen in feite "een kruising" tussen een lenzenkijker en een spiegelkijker.

De diepere gedachte hierachter is om een telescoop te ontwerpen die alle voordelen van de lenzenkijker

en de spiegelkijker samenbrengt en alle nadelen van die twee wegwerkt.

Eigenlijk een poging om toch "de ideale telescoop" te verkrijgen.

 

Een telescoop  zonder afbeeldingsfouten, met een korte gesloten kijkerbuis,

toch een lange brandpuntsafstand en niet al te duur om te fabriceren.

De Maksutov is zo rond de jaren 40 in rusland ontworpen door ene meneer Maksutov...

Bij een Maksutov-Cassegrain zit er achter in de kijkerbuis een hole spiegel van een redelijke kwaliteit.

Aan de voorkant van de kijkerbuis zit een dubbelholle lens (genaamd Meniscus-lens).

Aan de achterkant van die Meniscuslens is er een klein stukje van die lens voorzien van een laagje aluminium wat dan weer

dienst doet als vangspiegel.

 

Het licht gaat eerst door die meniscuslens. Deze (zeer zwakke) lens corrigeert in feite d

e beeldfouten van de "goedkope machinaal gemaakte" hoofdspiegel.

Het licht valt op de hoofdspiegel, wordt teruggekaatst naar het kleine veraluminiseerde  

ronde stukje op de achterkant van de meniscuslens en deze kaatst dan vervolgens

het licht door een gat in de hoofdspiegel naar buiten,

waar het beeld  met het oculair bekeken kan worden.

 

Tevens zorgt de "veraluminiseerde vlek" op de achterkant van de meniscuslens  

door de speciale vorm van die achterkant voor een "kunstmatige"

verlenging van de brandpuntsafstand.

Hierdoor kan je met een kijkerbuislengte van b.v. slechts 50 cm toch een telescoop

bezitten met een brandpuntsafstand van 2 meter of meer!!

 

De optische fouten van de  goedkope, snel,machinaal gemaakte spiegel worden gecorrigeerd door de zwakke (ook machinaal gemaakte) correctie (meniscus)lens en de lens heeft door zijn "zwakte" ook nog eens (bijna) geen last van kleurfouten.....

Wat wil een mens nog meer!

De Schmidt-Cassegrain (de SCT) werkt volgens praktisch hetzelfde systeem, alleen is de vorm van de correctie-lens anders dan die van de Mak.

De correctie-lens van de SCT is afgeleid van de correctie-lens van de zogenaamde Schmidt-camera.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Schmidt-cassegrain C8 is een telescoop die uitsluitend en alleen ontworpen is voor fotografische doeleinden.

Deze Schmidt-casegrain heeft een heel groot beeldveld en zelfs tot aan de rand van het beeldveld zijn de sterbeeldjes haarscherp dankzij de ingenieuze "Schmidt correctie-lens".De oprichter van de bekende firma Celestron kwam in de jaren 70 als eerste 

met het ontwerp van een "visuele Schmidt kijker".

 

Deze kijker was de legendarische C8 ! !De C 8 en afgeleiden (ook van de grote concurrent Meade) zijn enorm populair geworden. De SCT, zowel die van Celestron als van Meade, worden in zeer grote getalen gefabriceerd en verkocht!

  •  

    De Maksutov, iets minder populair, heeft in het begin even wat te lijden gehad van de slechte kwaliteit van "goedkope sovjettroep" maar wat er nu vanuit rusland (o.a.Intes),de USA (meade Maksutovs) en vooral niet te vergeten vanuit Engeland (de Orion Optics OMC 140) komt is van veel betere kwaliteit, ikzelf ben de gelukkige gebruiker van een celestron C8.

     

     

    hieronder een voorbeeld van de werking

    van een schmidt cassegrain telescoop

    het type waar ik mee werk

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Marcel Ooms 2008