|
UITSLAGEN KAMPIOENSCHAPPEN
VAN NEDERLAND 2009 |
|
|
KLEINE KAMPIOENSCHAP VAN NEDERLAND.(2009.06.15
T/M 06.16) Voor het eerst werd een apart Nederlands
kampioenschap voor elite-zondercontract
georganiseerd in combinatie met de titelstrijd voor de nieuwelingen en
junioren (m/v). In het Groningse Bourtange werd er
twee dagen volop strijd geleverd, waarbij de smalle straten in de vesting en
de open vlakten daarbuiten scherprechters waren. Ook het weer droeg een
steentje bij. NIEUWELING-MEISJES VAN SANTEN VERRAST De titelstrijd bij de nieuweling-meisjes
werd zelfs ontsierd door een val in de slotronde. Waar de smalle weden in de
vesting vooraf werden gevreesd, ging het niet daar maar net daarbuiten in de
laatste bocht mis. Vanaf de tweede positie werd er op door regen glad
geworden steentjes gevallen, waardoor de voorop rijdende Domenique
van Santen vrij spel had op weg naar de zege. Met Natasha
Heijting (zilver) en Veerle Goossens (brons) kwamen twee rensters op het
ereschavot die in de slotfase op safe gespeeld
hadden. Het NK kreeg een winnares, die de winst niet gestolen had, want
samen met de favorieten Kelly Markus en Rebecca Talen was zij op enkele
ronden voor het einde ook al eens ten aanval getrokken. Alles liep echter
telkens weer samen, waarna de eindsprint door de val nooit echt werd ingezet.
Van Santen dacht even 'shit' maar besefte toen dat ze een geweldige kans op
het goud had. „Dit had ik vooraf echt niet kunnen denken. Ik was net op mijn
weg terug van de Ziekte van Pfeiffer en had nog maar een keer op het
ereschavot gestaan dit jaar. Ik reed op kop om niet in het gedrang te komen.
Maar dat het me de winst zou opleveren, had ik echt nooit gedacht:' Nieuweling-meisjes:1. Domenique van Santen
(PRC Delta) NIEUWELINGEN NATUURLIJK VAN POPPEL De nieuwelingen werden vanuit de start op regen
en wind getrakteerd. Voortdurende demarrages dunden het peloton steeds verder
uit. Bij de voorlaatste pasage van de vesting Bourtange gaf Danny van Poppel
met een tempoversnelling de aanzet voor een uitlooppoging van vijf renners. Luuc Bugter, Fabian Ammerlaan, Ivar Slik en Maarten
van Trijp haakten hun karretje aan en de vijf reden steeds verder weg van het
peloton. In de slotfase vielen Bugter en Van Trijp
letterlijk weg uit de kopgroep, waarna de drie voorin al wisten dat zij voor
de medailles aan het fietsen waren. Van Poppel
ging de sprint van kop af aan en wist de aandringende Fabian Ammerlaan met succes af te houden. De Brabander werd
eerder dit jaar al Nederlands kampioen bij de nieuwelingen in het veld. “Dit
kampioenschap is natuurlijk wel moeilijker om te winnen, maar ik ging wel
echt voor de titel. Het is de tiende zege op rij voor mij dit jaar en de
twaalfde in totaal. Ik was blij dat de regen en wind het zwaar maakten, want
dan ben ik in mijn element. Ik wist dat ik in de slotfase de koppositie moest
pakken en dat werkte. Dat Fabian sterk was had ik onderweg wel gezien, maar
hij was toch niet sterk genoeg om van mij to winnen." Nieuwelingen: 1. Danny
van Poppel (TWC Piinenburg)
JUNIOR-VROUWEN PIETERS VASTBESLOTEN De junior-vrouwen
maakten er van meet of aan een echte afvalwedstrijd van. Al in de tweede van
acht ronden reed een groep van dertien rensters weg met vrijwel alle favorieten
voor de titel. Voorin hield men het tempo strak tot het einde, wat tot gevolg
had dat van de dertien rensters nog vijf junior-vrouwe
overboord gingen. In de slotronde bleven Amy Pieters, Winanda Spoor,
Tessa van Nieuwpoort, Anouk Rockx, Imke Stegink Marte Lenferink,
Melanie Woering an Birgit
Lavrijssen over. Amy
Pieters reed in de final een kilometer lang op kop
en wist dat tot de streep vol te houden. Melanie Woerin
reed naar het zilver, Winanda Spoor werd derde.
Voor Pieters was het haar zevende zege van het seizoen. „Het is echt geweldig
dat hat me weer gelukt is om Nederlands kampioene te worden. De afgelopen
jaren ging telkens een ander met de zege lopen, maar dit jaar mocht me dat
niet gebeuren. Ik heb het tempo een wedstrijd lang hoog gehouden, als het
stil dreigde te vallen. In de slotfase was ik er enorm op gebrand om de klus
ook te klaren, ik voelde in de eindsprint de anderen opkomen, maar had
gelukkig nog een tweede versnelling in huis." Junior-vrouwen: 1. Amy Pieters (De
Bataaf) JUNIOREN VAN BAARLE NA SOLO Dylan van Baarle maakte op het NK voor junioren
indruk met een solo die ruim 35 kilometer duurde. De renner van Restore sloeg toe op het moment dat hij in een kopgroep
van negen bijna werd terug gehaald. Tot zijn ver bazing kreeg hij bij zijn nieuwe uitlooppoging geen gezelschap, waardoor hij
al snel realiseerde aan een zware klus te zijn begonnen. Zeker toen er in de
slotfase toch een groep achtervolgers op pad ging met Gert-Jan Bosman, Ivo Stronks en Rick Ottema. Van Baarle brak echter niet, ook niet toen Bosman daarachter zoveel gas gaf dat hij zijn medevluchters
loste. Het goud ging naar een echte aanvaller, Bosman
kreeg terecht het zilver en daarachter won Barry Markus de sprint om de
bronzen medaille. Van Baarle had enorm diep moeten gaan voor deze titel. „Ik
heb anderhalve ronde tegen de kramp aan gereden en zag het even helemaal
niet meer zitten. Maar ik wilde ook niet opgeven, want ik had geen zin in
gezelschap van een snelle man, want dan leg ik het altijd af. Op het laatst
ging ik er weer in geloven en realiseerde ik me dal ik iets bijzonders had
gedaan." Van Baarle richt zich nu op een volgend doel: het onderdeel
tijdrijden op het EK voor junioren. Junioren: 1. Dylan van
Baarle (Restore) ELITE ZONDER CONTRACT VRIEND MAAKT HET AF Bij Ruiter Dakkapellen was het vertrouwen in
eigen kunnen zo groot dat het kampioensfeest
vooraf al geregeld was. Rudy Vriend zorgde ervoor
dat er ook daadwerkelijk iets gevierd kon worden door het ploegenspel van
zijn team af te maken en zo de eerste Nederlands
kampioen elite-zonder-contract te worden op een
apart verreden NK. In Bourtange won de
Noord-Hollander de sprint van een kopgroep van negen, nadat een eerdere
kopgroep van achttien in de finale in twee stukken spatte. Vriend durfde
eigenlijk niet op de sprint te gokken, maar was wel de snelste. „Normaal
gesproken kom ik liever solo aan, maar het lukte mij en mijn twee ploeggenoten
niet om weg te komen. Ik heb dan maar het wiel van Dennis Smit gekozen en van
daaruit kon ik toch winnen. Dit is het hoogtepunt uit mijn loopbaan tot nog
toe. Ik ben ook blij dal ik het namens Ruiter Dakkapellen heb kunnen afmaken,
we hadden toch tijdens dit kampioenschap de touwtjes in handen." Dennis
Smit won het zilver, de 41-jarige (!) Andre van Reek veroverde na een
aanvallend gereden NK het brons. Vriend vond het aparte elite-zonder-contractkampioenschap
een schot in de roos. “Anders hingen we er loch
maar wat bij tussen de profs, dit kampioenschap
hier heeft echt strijd gegeven."BRON: ROY SCHRIEMER Elite-zondercontract: 1.Rudy Vriend (Ruiter Dakkapellen) KAMPIOENSCHAP VAN
NEDERLAND.WEG.(2009.06.27 T/M 28.06) ELITE KOOS NEEMT REVANCHE De
mededeling dat er geen plaats voor hem in de Tourploeg was, maakte bij Koos
Moerenhout zoveel revanchegevoelens los dat uitgerekend hij degene was die
voor Rabobank het NK in Heerlen-Landgraaf bij de
profs redde. Bij de vrouwen stond er geen maat op Marianne Vos, terwijl Steven
Kruijswijk bij de beloften ook namens Rabo zegevierde. Als
hij dan toch mocht kiezen, werd Koos Moerenhout inderdaad liever nationaal kampioen
dan dat hij de Tour reed. „Want nu weet ik wat ik heb: een rood-wit-blauwe trui." Desondanks bleek bij de
persconferentie na het NK in Heerlen-Landgraaf dat
Koos Moerenhout er flink de pest over in had, dat hem een deelname aan de
Ronde van Frankrijk door de neus was geboord. “Natuurlijk hebben we een brede
selectie en zijn al die jongens die wel de Tour rijden heel goed. Maar voor
mezelf vind ik het ondenkbaar, ik denk namelijk dat ik wel goed genoeg ben.
Dat heb ik vandaag bewezen. En ik zou geen goede sportman zijn als ik er
niet van zou balen. Maar ik zal de ploeg niet afvallen. Ik heb op een sportieve
manier revanche genomen, vandaar die vuist aan de finish." Hij had
echter al zien aankomen dat hij zou worden gepasseerd. “In de Ronde van Catalonia hoorde ik dat het moeilijk zou worden. Anderen
zouden de functies beter kunnen invullen dan ik.Toen
ik daadwerkelijk de gevreesde mededeling kreeg, heb ik niet met woorden
geantwoord. Ik heb dit kampioenschap als mijn eerste doel aangemerkt. Ik
wilde de benen laten spreken" LANGE VLUCHT Ondanks
de enorme numerieke overmacht van Rabobank - het team bracht in totaal 19
renners aan het vertrek - was het uiteindelijk een dubbeltje op zijn kant. In
feite was de aanwezigheid van twee man in de vroeg ontstane kopgroep van
acht renners al geen overdreven luxe. Tom Stamsnijder en Maarten Tjallingii (kamergenoten tijdens de Giro) waren meegesprongen met een ontsnapping waarvan naast het Rabo-duo ook Roy Curvers en
Kenny van Hummel (beiden Skil-Shimano), Lieuwe
Westra (Vacansoleil), Jos Prank
(KrolStonE-Digidaantje.nl), Joost van Leijen (Van
Vliet) en Jeroen Boelen (Van Hemert) deel uitmaakten. Een traditionele vroege
vlucht, waaraan ongetwijfeld bij het naderen van de finale een einde zou
komen, zo was de algehele veronderstelling. Maar op
het lastige, soms erg smalle, maar vooral bochtige parcours was het in de
kopgroep beter koersen dan in het peloton. “Ik kreeg dat gisteren bij het
zien van de beloftenkoers al in de smiezen",
zei Maarten Tjallingii die uitgroeide tot een van
de smaakmakers van het NK. „Het was zo'n lastige
wedstrijd dat velen zich erop hebben verkeken.In de
kopgroep was het goed koersen en hoefde je geen energie te verspillen. In het
peloton is het wringen, remmen en aanzetten. Mede daarom konden wij ook
wegblijven." Tjallingii deed samen met Joost
van Leijen en Kenny van Hummel wat niet zo heel
vaak is vertoond; ze bleven tot op de finish uit de greep van het peloton!
Nadat Tom Stamsnijder vooraan was weggevallen, had Rabobank met de Fries
echter nog maar een man in de strijd, terwijl Skil-Shimano
met Curvers en Van Hummel in een luxepositie zat.
Het was voor de Rabo's nog een geluk dat Lieuwe
Westra (net als Boelen en Pronk) ook moest passen, zodat Vacansoleil
in de achtervolging ging en de kopgroep binnen schootsafstand bleef. „Maar we
hadden inderdaad met meer mensen mee moeten zitten. Ik baalde daar dan ook
flink van", merkte Tjallingii op. “Ik reed
goed en heb van alles geprobeerd. Maar ik had gewoon niet het geluk dat ik
weg kon blijven. Koos had dat uiteindelijk wel. Ik zit daarom met een clubbel
gevoel: ik reed een dijk van een koers, maar ik baal ervan dat ik niet heb
gewonnen." ZILVER EN BRONS Naast
Tjallingii waren het Joost van Leijen
en Kenny van Hummel die de wedstrijd kleurden. Zij hielden niet alleen
stand, ze wisten bovendien een medaille uit de strijd te slepen. Ook nadat
Addy Engels, Bobbie Traksel en Sebastian Langeveld diep in de finale vooraan kwamen postvatten,
toonden Van Leijen en Van Hummel over hoeveel
inhoud ze beschikken. Met nog een ronde van 17 kilometer te gaan reed Van Leijen zelfs solo aan de leiding. “Ik was goed op weg.
Maar op een gegeven moment voelde ik de kracht uit de benen vloeien",
aldus de 24-jarige renner uit Ewijk. „Later kwam het
goede gevoel terug en kon ik nog meedoen voor de medailles. Ik mag dus best
in de handjes klappen. De afgelopen vier jaar had ik vooral pech: blessures
en gezondheidsproblemen. Het ene jaar waren het de longen, toen de amandelen,
daarna knalde ik weer op een auto. Janken ging al niet meer, ik kon er
alleen om lachen. Vorig jaar lag ik in de laatste kilometer nog op het
asfalt. Ik mag nu dus helemaal niet klagen" Van
Leijen moest het in de sprint afleggen tegen Kenny
van Hummel. De sprinter van Skil-Shimano toonde dat
hij - met het oog op deelname aan de Tour - over de juiste vorm beschikte.
Zelfs in de finale ging hij nog gezwind mee over de Limburgse heuveltjes.
“Ik ken me nu eenmaal heel goed focussen op een kampioenschap", luidde
zijn verklaring. Net als Tjallingii had hij vooraf
zijn aanval gepland. “In de kogroep hadden we op
dit parcours nergens last van. Je moest gewoon blijven doorgaan, ook toen de
rest maar niet kwam. Hoe langer het duurt, hoe groter je kansen worden. Je
weet dat Rabobank op een gegeven moment gaat rijden, maar ik vroeg me in de
laatste ronden wel af waar ze bleven. Ik zat echter in een ideale positie,
want de anderen moesten mij kwijtspelen. Ik ben daarom gaan pokeren, heb
anderen op de aanvallen laten reageren en gegokt op de sprint. Eigenlijk zat
ik in een zetel, maar toen was Koos daar ineens", baalde Van Hummel. DUVEL UIT EEN DOOSJE Koos
Moerenhout had vlak voor het oprijden van het finishcircuit van Megaland de
sprong vanuit een tweede groep gemaakt. Precies op het juiste moment zette
hij zijn winnende aanval in. En dus bezorgde de 35-jarige ZuidHollander
Rabobank de 9e titel bij de profs in een tijdsbestek van 14 jaar. In 2007
behaalde Moerenhout zijn eerste titel, vorig jaar werd hij echter Lars Boom
tweede. „Een kwestie van ervaring. Ook toen de kopgroep op een ronde van het
einde nog 44 seconden voorsprong had, ben ik niet in paniek geraakt",
aldus de nieuwe kampioen. “Ik weet dat je in zo'n kampioenschap
diep in de finale nog iets goed kan maken. Ik had nog macht en ben na de twee
beklimmingen gegaan. Ik heb veel NK's gereden en nu
lukt het ineens twee keer in drie jaar. Een kampioenschap winnen is nooit makkelijk, maar met de revanchegevoelens van nu kon ik
blijkbaar iets meer." Elite: 210 km: 1. Koos Moerenhout
(Rabobank) 5.04.55, 2. Kenny van Hummel (Skit-Shimano),
3. Joost van Leijen (Van VlietEBH),
4. Bobbie Traksel (Vacansoleil),
5. Addy Engels (Quickstep), 6. Sebastian Langeveld (Rabobank), 7.
Maarten Tjallingii (Rabobank),
8. Theo Eltink (Skil-Shimano)
0.11, 9. Martijn
Maaskant (Garmin), 10.
Reinier Honig (Vacansoleil), 11. Huub Duyn (Garmin,I,
12. Maarten de Jonge (Beveren), 13. Rob Ruijgh
(PPL Belisol), 14. Arjen de Baat (Van VIiet-EBH), 15. Aart Vierhouten (Vacansolei ELITE-VROUWEN TWEE OP RIJ VOOR VOS De
vrouwen openden op zaterdag het bal. Marianne Vos stoomde daar naar haar derde
wegtitel en dat deed ze op indrukwekkende wijze. De vrouwenwedstrijd zat lang
op slot, alleen aan de achterzijde werd het peloton flink uitgedund. Iris Slappendel van Team Flexpoint
wist de eerste serieuze uitval op haar naam te brengen op vier ronden van het
einde. Nadat de tijdritspecialiste bijna een volle ronde alleen vooruit had
gereden, haakte Annemiek van Vleuten (leontien.nl) nog haar karretje aan,
maar net voor het ingaan van de voorlaatste ronde liep alles voorin toch weer
samen. Marianne Vos ging in de voorlaatste ronde op de beklimming van de Kleekampsweg dan zelf maar en daarmee lokte ze de andere
toppers uit hun loopgraven. Achter Vos formeerde zich een groep van negen achtervolgsters, waaruit Chantal Blaak al snel weer weg
sprong. De jonge renster van Leontien.nl
- absoluut een van de revelaties van dit seizoen - kwam op acht seconden van
Vos, maar moest-vervolgens beetje bij beetje meer achterstand
toestaan. Daarachter liep een grote groep samen. Uiteindelijk maakte Andrea Bosman het succes van Leon-tien.nl
compleet door in de sprint om het brons Adrie Visser en Kirsten Wild voor te
blijven. Dat was echter al op 1.47 van Vos. „Ik ging vroeg aan, maar durfde
ook niet te lang te wachten met de uitval omdat je dan geen kant meer op kunt
als het mislukt. Die klim leende zich er goed voor om even door te trekken en
toen ik een gaatje had, wilde ik niet meer afgeven. Dankzij het werk van de
ploeg had ik me tot op dat moment kunnen sparen. Een sprint durfde ik niet
aan met snelle vrouwen als Wild daarachter."Vos - die zoals gebruikelijk
als enige op het podium luidkeels het Wilhelmus meezong - was met haar derde
Nederlandse titel erg blij. “Het blijft bijzonder om Nederlands kampioene te
worden, ook als je al olympische
en mondiale titels behaald hebt. Zo'n kampioenschap
geeft me altijd extra motivatie en die trui mogen dragen maakt me
trots." Blaak - die door een scheurtje in haar pink na een val geen
ideale aanloop naar het NK kende - wist snel dat zij voor de tweede plek rond
reed. “Ik kreeg de ruimte om te reageren op Marianne en was er ook snel bij.
Maar die kleine voorsprong die ze had kon ik niet meer overbruggen. Langzaam
zag ik haar vervolgens verder wegrijden." Ook Andrea Bosman zat met dubbele gevoelens. ,Moet
je nu lachen of huilen als je met het team tweede en derde wordt achter
Marianne? Natuurlijk vertrek je voor de titel, maar als iemand er zo
duidelijk bovenuit steekt, moet je jezelf maar gewoon neerleggen bij het
verlies" Elite-Vrouwen 117 km: 1.Marianne Vos (DSB-Nederland
Bloeit)3.24.28, 2. Chantal Blaak (Leontien.nl) 1.01, 3. Andrea Bosman (Leontien. nl) 1.47, 4.
Adrie Visser (DSB-Nederland Bloeit), 5. Kirsten
Wild (Cervelo), 6. Suzanne de Goede (Nurnberger), 7. Annemiek van Vleuten (DSB-Nederland Bloeit), 8. Martne
Bras (Selle Italia), 9.
Ellen van Dijk (Columbia), 10. Mascha Pijnenborg
(Red Sun), 11. Marieke van Wanroij (DSB-Nederland Bloeit), 12. Noortje Tabak (DSBNederland Bloeit), 13. Debby
van den Berg (WV Schijndel), 14. Danielle Bekkering (Hitec),
15. Iris Slappendel (Flexpoint BELOFTEN KRUIJSWIJK
ONNAVOLGBAAR De
beloftenwedstrijd leverde vervolgens een prachtige
afvalrace op, met het Rabobank Continental Team als
absolute winnaar. Aspirant-dominee Jesse de Haan opende de koers al in de
eerste ronde door de aanval te kiezen. Het was geen peloton dat aansluiting
vond bij de renner van Koopmans, maar een kleine groep van uiteindelijk
veertien man. Rabobank nam op dat moment al een voorschot op de eindzege,
want vijf vluchters droegen het tricot van de opleidingsploeg van Nico
Verhoeven: Maurice Vrijmoed, Jetse Bol, Steven Kruijswijk, Boy van Poppel en Ramon Sinkeldam. Uiteindelijk
wist ook titelverdediger Ronan van Zandbeek van Van
Vliet de sprong naar voren te maken, maar die verspeelde met de
achtervolging veel van zijn krachten. Bovendien kreeg hij geen tijd om bij te
komen, want Steven Kruijswijk demarreerde - met nog
3,5 ronden op de teller - vrijwel direct nadat Van Zandbeek aansluiting vond.
De enige die het gat op de ontketencle Kruijswijk nog kon dichten was uiteindelijk Ramon Sinkeldam, waardoor Rabo twee man van voren had. Een poging van Jetse Bol, om de kloof ook te overbruggen, mislukte. Maar
omdat in de slotronde Van Poppel wegreed van zijn
concurrenten, nam Rabobank alsnog alle medailles mee van dit NK. Het was
echter alleen nog de vraag wie zich tot kampioen zou laten kronen. Een
spannende sprint leverde dat niet meer op, want Kruijswijk
rekende in de slotmeters gedecideerd af met Sinkeldam.
Hij boekte uitgerekend op het Nederlands kampioenschap voor beloften zijn eerste
zege voor het Rabobank Continental, Team. En dat in
zijn derde seizoen, al had hij vorig jaar wel te kampen met een liesblessure
en - operatie. Nu was het echter zijn dag. “lk had
hier stiekem wel op gehoopt, had naar dit NK toegeleefd. Onlangs werd ik
tweede in het eindklassement van de Ronde van Thuringen
op slechts een paar tellen van de winnaar. Daardoor wist ik dat de vorm wel
goed was. Ik heb alleen een selectief parcours nodig om te kunnen winnen, ik
heb nu eenmaal geen sprint in mijn benen. Het parcours hier was veel zwaarder
dan menigeen gedacht had, je had niet alleen die twee hellingen die elke
Ronde terug kwamen, door de bochten moest je telkens weer opnieuw aanzetten.
Bovendien brak de wedstrijd snel open." De 22-jarige Brabander had in de
slotfase veel steun aan zijn ploeggenoot Sinkeldam.
„Ik zat wel wat vroeg alleen en was blij met de extra aflossingen van Ramon. We zijn gewoon gas blijven geven tot aan de finish
en hebben er toen eerlijk om gesprint. Onderweg had ik al wel het idee dat ik
net iets sterker was, gelukkig bleek dat een goede inschatting." Over
een profloopbaan, in de voetsporen van voorgangers als Tom Leezer en Kai Reus, denkt Kruijswijk
nog niet. „Een titel is geen garantie op een contract. Ik hoop me dit seizoen
nog te tonen in de Tour de I'Avenir en het
WK." Kruijswijks ploegleider Nico Verhoeven
was na afloop niet verbaasd over de hegemonie van zijn team. “Er lag hier
toch een pittig parcours en dat is altijd in het voordeel van onze ploeg. Wij
rijden als enige van de Nederlandse beloftenploegen
wekelijks een zwaar internationaal programma. Als het er echt op aan komt,
zijn we daardoor met een zware wedstrijd altijd in het voordeel." Beloften: 164 km: 1. Steven Kruiswijk
(Rabobank CT) 4.18.14, 2. Ramon Sinkeldam
(Rabobank CT) 0.02, 3. Boy van Poppel (Rabobank
CT), 2.39, 4. Tom Relou (Team Piels)
4.05, 5. Jetse Bol (Rabobank CT), 6. Emmanuel van Ruitenbeek (Kuota-Indeland),
7. Luc Hagenaars (KrolStonE), 8. Patrick Ruckert (Line-Lloyd), 9. Ronan
van Zandbeek (Van VIiet-EBH) 4.07, 10. Maurice
Vrijmoed (Rabobank CT) 4.08, 11. Pim de Beer (Koopmans-Cube),
12. Marco Brus (Team Piels)
10.23, 13. Pim Ligthart (Hoornse RenTC), 14. Remco Broers (Asito-Craft), 15. Mitchell Huenders
(AA Drink) BRON: MARCEL
SLAGMAN/ROY SCHRIEMER KAMPIOENSCHAP VAN
NEDERLAND TIJDRIJDEN.(2009.08.27) Loon naarwerken Op
internationaal niveau is de tijdrit al jaren een discipline voor de specialisten.
Als enige titelkandidaat bereidde Stef Clement zich op het NK tijdrijden voor
alsof het een WK betrof. Na de Tour stond alles in het teken van de Het
verschil tussen Clement en zijn concurrenten mocht er zijn. De Brabander
bleef zijn Rabomaten Moerenhout en Flens resp. 48
seconden en 1.13 voor. De renners van Rabobank bezetten in de uitslag zelfs
de eerste zeven plaatsen. Clement was eerder al kampioen in 2006 en 2007.
Vorig jaar moest hij de titel aan Lars Boom laten omdat hij op dat moment de Vuelta moest rijden. Deze nieuwe rood-wit-blauwe
trui voelde voor Clement als een bevrijding nadat hij er wekenlang naar
toegeleefd had. “Na de Tour heb ik geen wedstrijd meer gereden. Ik heb een
gok genomen door me puur met trainingen voor te bereiden op dit
kampioenschap. Ik kocht een nieuwe brommer om achter te trainen en heb zelfs
de nacht voor dit NK een hotel genomen. Voor mijn omgeving was ik de week
voordien niet te harden. Ik stuiterde door het huis, keek soaps en talkshows
en kon niet wachten tot het 27 augustus was. Ik kreeg wel even de kriebels toen ik in de EnecoTour
mijn ploeggenoten zo hard zag rijden, maar ik heb die spanning op een
positieve manier kunnen omzetten. Het was helemaal mooi dat ik juichend over
de streep kon komen, mijn voorsprong was zo duidelijk. Ik heb dit NK
voorbereid zoals ik anders doe richting een WK. Het parcours in Mendrisio moet ik nog zien, maar als het traject me
ligt, ga ik me nog een keer opladen om daar te pieken." Dat de
titelverdediger ontbrak, was volgens Clement vooral diens keuze. Lars Boom
liet met het oog op de Vuelta-start het NK aan zich
voorbij gaan, maar had daar in Assen weinig profijt van. Koos Moerenhout was
als 2e snel over de teleurstelling heen. „De beste tijdrijder heeft hier
gewonnen. Het verschil is duidelijk, Tijden liegen niet." Ook de marge
die Moerenhout-die deze winter besloot zich meer op
de rit tegen de klok toe te leggen - sloeg op de mannen achter hem was vrij
ruim te noemen. Rick Flens hield op Joost Posthuma - voorzien van het nodige
verband na zijn val in de EnecoTour-slechts 3
seconden en op Maarten Tjallingii 4 seconden over. BRUINS NAAR WINST Terwijl
Rabobank ongenaakbaar was bij de mannen, kwam bij de vrouwen de Cervelo ploeg als grote winnaar uit de bus. Regina Bruins
veroverde haar eerste nationale titel. De renster uit Leiderdorp
hield ploeggenote Kirsten Wild 5 seconden en Ellen van Dijk 16 seconden
achter zich. Daarmee nam Bruins revanche op het NK van 2 jaar geleden toen ze
op een seconde van Ellen van Dijk 2e werd op hetzelfde traject, dat haar goed
ligt. “In vergelijking met de anderen fiets ik nog niet zo heel lang en
bochtentechniek is nog altijd niet mijn sterkste wapen. Op het parcours in Zaltbommel is het vooral een kwestie van een hoge
snelheid ontwikkelen en die tot het einde vasthouden. Het is mijn eerste rood-wit-blauwe trui en ik ben er erg blij mee. Hopelijk
is het een goed voorteken met het oog op het WK in Mendrisio.
Daar reed ik vorig jaar geen goede tijdrit. Nu is de vorm beter en het parcours
wat meer geaccidenteerd. Dat moet mij beter liggen." Volgens Bruins en
Wild is het geen toeval dat de rensters van Cervelo
de dienst uitmaakten op dit NK. „Bij onze ploeg wordt tijdrijden belangrijk
gevonden. Van mijn ploegmaat Kristin Armstrong - die
Olympisch kampioene is - heb ik veel geleerd. Niet alleen met tips over
techniek, maar ook over hoe je toeleeft naar een grote wedstrijd en hoe je
een wedstrijd indeelt. Ik hoop mij nog verder te blijven ontwikkelen, want
ik zou graag nog een aantal keren kampioen willen
worden." Wild kon dit jaar beter leven met zilver dan vorig jaar. “Toen
was het verschil minder dan een seconde en maakte ik onderweg een foutje.
Daardoor had ik het idee dat ik de titel uit mijn handen had laten glippen.
Dit keer was het verschil duidelijker. En als ik dan toch van iemand moest
verliezen, dan maar van Regina." Uittredend kampioene Mirjam Melchers moest deze keer genoegen nemen met de 7e plaats
op 38 tellen van Bruins. EINDELIJK VAN WINDEN Dennis
van Winden stond vorig jaar op het podium bij de NK's
op de weg en het tijdrijden, maar slechts als winnaar van het brons. Nu pakte
de renner uit Zuid-Holland het goud bij het NK tegen de klok. Wegkampioen
Steven Kruijswijk werd 2e op 24 tellen, Martijn
Keizer 3e op 25 seconden. Ook hier dus een volledig Rabo-podium.
Van Winden - die rekent op een profcontract bij Rabo
volgend jaar - was na afloop blij, nadat hij vorig jaar door een lekke band
zijn titelaspiraties in rook zag opgaan. „Dit is mijn eerste nationale titel
ooit en een mooie opsteker richting het WK. Deze zomer heb ik een maand
stilgezeten als gevolg van een virus, maar de laatste weken voel ik de vorm
terugkomen. Ik won een rit in de Vuelta a Leon en ook in de Ronde van lerland
- tussen de profs-kon ik goed meekomen.Tijdens
deze titelstrijd draaide het eigenlijk van begin tot eind. Ik had op de
streep niet het idee dat ik iets had laten liggen onderweg. Dat bewijst het
gemiddelde van bijna rijden,
ik denk dat ik daar wel iets te zoeken heb. In de Tour de l’Avenir
moet ik mijn topvorm bereiken en hopelijk leidt dat tot een goed WK in Mendrisio." Waar Van Winden bij de beloften verwacht
werd op het hoogste treetje van het ereschavot, was de nationale titel voor
Bob Schoonbroodt bij de junioren een surprise. De
Limburger - die bij De Jonge Renner als ruwe diamant rustig word geslepen -
startte als een van de eersten, maar zijn tijd van 27.45 bleef tot het eind
als snelste op de borden staan. De ook al vroeg gerealiseerde tijd van 27.59
van Jurjen de Vries (Peddelaars) bleef ook lang
staan. Favoriet Dylan van Baarle wist nog wel onder de tijd van De Vries te
duiken, maar strandde op 8 tellen van Schoonbroodt,
die zich vooraf niet neergelegd had bij de suprematie
van de favorieten-op-papier. „Je moet er natuurlijk
wel in geloven dat je kunt winnen. Ik startte met het goud als doel. Het is
geweldig dat ik dat ook heb kunnen realiseren.' TALEN SENSATIONEEL Lotte
van Hoek volgde zichzelf in Zaltbommel op als
kampioene bij de junior-vrouwen. Het plaatsgenootje
van Lars Boom (Vlijmen) versloeg opnieuw wegkampioene Amy
Pieters, ditmaal met 7 seconden. Birgit Lavrijssen
verraste positief met een bronzen medaille op 14 seconden van de winnares.
Van Hoek was blij dat ze haar titel had geprolongeerd.
„Dan is het ook duidelijk dat het vorige keer geen toevalstreffer was. Het
liep overigens niet echt lekker, dus toen ik hoorde dat ik qua tijd ongeveer
gelijke tred hield met Amy, was ik verbaasd. In de
laatste kilometers heb ik nog eens alles gegeven", aldus de renster die
volgend jaar bij de vrouwen van Ahoy gaat fietsen.
Bij de nieuwelingen was de afloop voor velen verrassend, met Erik Kramer als
winnaar. Danny van Poppel strandde op 7 seconden van
een 3e nationale titel (na het veld en de weg) en moest genoegen nemen met
zilver. Kramer: „Ik had hier wel op gehoopt. Het hele seizoen reed ik bij de
eerste 3, maar Van Poppel was natuurlijk de
favoriet. De afgelopen weken draaide het steeds
beter en ook vandaag ging het goed. Op een gegeven moment zag ik de teller op
48 staan en toen begon ik wel te geloven in de titel." Voor een
eerstejaars een bijzondere prestatie. Ook verrassend was de bronzen plak van Steven
Lammertink, die pas op het laatst werd toegevoegd
aan de deelnemerslijst. Bij de nieuwelingmeisjes won de favoriete Rebecca Talen
(dochter van oud-prof John) wel en met erg veel overtuiging. Haar tijd van
24.11 bleek uiteindelijk zelfs sneller dan die van de winnares bij de junior-vrouwen. In haar eigen categorie was zij maar
liefst 54 tellen sneller dan Jet Wildeman. Helena van Leijen
werd 3e op 1.16. Talen had al snel door dat ze op koers lag. “Toen ik de
rensters voor me ging inhalen, wist ik dat ik het goede tempo te pakken had.
Het is mooi om na de veldrittitel hier opnieuw een trui te pakken, ook omdat
ik mijn wegkampioenschap door een val de mist in zag gaan." BRON: ROY SCHRIEMER Elite 44.8 km: 1. Stef Clement
(Rabobank) 52.38; 2. Koos Moerenhout (Rabobank) op 0.48; 3. Rick Flens
(Rabobank) 1.13; 4. Joost Posthuma (Rabobank) 1.17; 5. Maarten Tjallingii (Rabobank) 1.17; 6. Tom Stamsnijder (Rabobank)
1.31; 7. Jos van Emden (Rabobank) 1.34; 8. Niki
Terpstra (Milram) 2.08; 9.Kai Reus (rabobank) 2.33; 10. Sander Oostlander
(Asito) 2.40; Vrouwen: 22,3 km: 1. Beloften; 34,2 km:1. Dennis van Winders 41.53; 2. Steven Kruijswijk
0.24, 3. Martijn Keizer 0.25. 4. Jarno Gmelich Meijling 0.28, 5. Ronan
van Zandbeek 0.35; 6. Jetse Bol 0 39; 7. Ramon Sinkeldam 0.58; 8. Peter
Koning 1.09; 9. Bas Stamsnijder 1.10; 10. Gijs Strating
1.17; Junioren: 22,3 km: 1. Bob Schoonbroodt 27.45, 2. Dylan van Baarle 0.08, 3. Jurjen de Vries 0.14, 4. Barry Markus 0.22, 5. Brian van Goethem 0.35 6. Jasper
Bovenhuis 0.35, 7.Jelle Jugten 0,36,
9. Moreno Hofland 0.41,
9. Bram de Kort 0.46, 10. Sjors Roosen 0.47 Junior-vrouwen: 17 km: 1. Lotte van Hoek 24.25, 2 Amy Pieters 0.07 3. Birgit Lavrijssen
0.14, 4. Marie Lenferink 0.40, 5. Winanda Spoor 0.45, 6. Melanie Woering
0.52, 7. Ilona den Hartog 1.06, 8. Shanne Braspenninckx 1.17, 9.
Charlotte Dieteren 1.17 10. Tessa van Nieuwpoort
1.25 Nieuwelingen: 17 km: 1. Erik Kramer
22.09,2. Danny van Poppel 0.07 1.
Steven Lammertink 0 18, 4. Roy Schoonderbeek
0.37, 5 Dennis Heering 0.32, 6. Mike Willemse 0,32, 7. Martijn Tusveld 0.41,
8. Ricardo van Dongen 0.51, 9. Jeroen Meijers 0.59
10. Piotr Havik Nieuweling-meisjes: 17 km: 1. Rebecca Talen 24:11, 2. Jet Wildeman
0.54. 3.
Helena van Leijen 1.16 4. Sabrina
Stultiens 1.34..5. Riejanne Markus 1.48; 4. Joyce
van der Peet 1.49, 7 Silvie Haakman 2.09; Solveig Riesebeek 2.11; 9.
Karen Elzing 2.14; 10. Sophie de Ruijter 2.20; KAMPIOENSCHAP VAN NEDERLAND.STUDENTEN (
2009.09.26 ) Elite/Belofte/Amateur-A: 1. Niels Lommers Gouda; 2. Daniël Borst Schoorl; 3. Sjoerd Kouwenhoven Honselersdijk; 4. Peter Jan Polling
Nieuw-Weerdinge; 5. Robin Chaigneau
Meerkerk; 6. Jan Bos Nieuwehorne; 7. Rene Kolbach Brakel; 8. Marcel Beima
Hurdegarijp; 9. Rune van der Meijden
Delfgauw; 10. Arian
Oosthoek Hendrik-ido-Ambacht; Vrouwen (Cat III): 1. Anne Eversdijk
Kapelle; 2. Nina Kessler Velserbroek;
3. Janneke Kanis Zwolle; 4. Agnieta Francke Arnhem; 5. Marit Huisman Lutjebroek;
6. Alie Gercama Zwaagwesteinde;
7. Linda Groenveld Utrecht; 8. Silke
Kogelman Lemelerveld; 9. Birgit Lavrijssen
Kapelle; 10. Aafke Eshuis Haarlem; KAMPIOENSCHAP VAN NEDERLAND.MATEURS/MASTERS.(2009.07.05) AMATEURS-A Edwin Raats had op het
NK voor amateurs in Effen naar eigen zeggen moeite om zich te motiveren.
“Misschien was ik verzadigd. Ik won in een week Hapert, Luijksgestel
en Arcen, drie koersen op rij! Terwijl ik me eigenlijk richtte op het NK
mountainbike in Noorbeek. En dat mountainbiken is voor mij dan weer een voorbereiding op
het veldritseizoen." Raats werd in december in
Huijbergen voor de tweede keer veldritkampioen. „En
ik won bij de Masters 30+ ook al drie
wereldtitels." In Effen vond Raats in een
kopgroep van elf man alle motivatie weer terug op het moment dat Flavio Pasquino versnelde.
„Plots besefte ik dat ik in deze vorm een nationale titel niet zomaar kon
laten lopen" Pasquino
had geen moeite toe te geven dat Raats de betere
was. De geboren Limburger was in de generatie Knaven een sterke pion in de Koga Miyataformatie en blonk
vooral uit in het rijden tegen de klok. Uittredend kampioen Koppers, die als
al junior blijk gaf van zijn talent door de Driedaagse van Axel te winnen,
moest zich in Effen tevreden stellen met het brons. Hij sloot in de slotfase
nog aan bij Pasquino en Raats,
maar die hadden toen hun sprint al ingezet. Amateur-A: 1. Edwin Raats
Helmond; 2. Flavio Pasquino
Amsterdam; 3. Robert Koppers s-Gravenhage; 4.
Martin Bekking Apeldoorn; 5. Leon
Essink Aalten; 6. Robert de Poel Dordrecht; 7. Paul van den Broek Groningen;
8. Patrick Wingens Oss; 9. Edwin van de Laar Oosterhout.Nb; 10. Roy Arts Wychen; MASTERS 40+ Jacky van der Horst baalde. “Tweede. Net als vorig jaar in Kloosterburen.
Dat gaat vervelen. Ik kwam in de sprint net wat tekort op Frank Rijkhoff", aldus Van der Horst, die een echte kampioenschapsrijder is. Bij de ICF (International Cycling Federation) behaalde
hij al een keer de wereldtitel (in Achtmaal) en hij pakte bij de WFN (Wieler Federatie Nederland) ook al twee keer de rood-wit-blauwe trui. „Die van de KNWU had er mooi bij gepast",
aldus Van der Horst enigszins gefrustreerd. Kampioen Rijkhoff
reed in de tijd van Breukink vaak in buitenlandse
etappewedstrijden mee. “Een veelwinnaar was ik niet", zegt hij
bescheiden. Bronzen Dick Hoeve heeft zijn sporen vooral verdiend bij het
skeeleren en in de ijsmarathons. Masters 40+: 1. Frank Rijkhoff
Veenendaal; 2. Jack van der Horst Oost Souburg; 3. Dick Hoeve Elburg; 4. Taeke Oppewal Heeenveen; 5. Frank Ackermansá
Maastricht; 6. René Nijhuis Markelo; 7. Peter Mol Kapelle; 8. Erik Bos Rotterdam; 9. Auke Broex Ouderkerk aan de Amstel; 10. Matthieu Hendriks Krimpen aan de Lek; MASTERS 50+ Bert Bakker pakte na zijn tweede plaats in 2007
(in Epen achter Rinus Ansems) in Effen zijn tweede
nationale titel. “Drie jaar terug werd ik hier ook al eens kampioen. Deze omloop
ligt me dus wel. Met nog twee kilometer te gaan ben ik op het
laatste viaduct gedemarreerd na een uitval van Joop Ribbers
en Alfons van Geel. Ik dacht dat Hans Voorn wel zou
reageren, maar toen dat uitbleef, ben ik zelf maar gesprongen. Op de streep
leek ik het maar net te halen, maar ik zag Rob van Leeuwen komen en wist dat
ik genoeg over zou houden voor de titel", aldus de gelukkige winnaar. Masters 50+: 1. Bert Bakker Zaandam; 2. Rob van Leeuwen Pijnacker; 3. Marius van Oirschot
Best; 4. Alfons van Geel Rijsbergen; 5. Hans Voorn
Hilversum; 6. 7. Joop Ribbers Groenlo;
8. Piet Kralt Rijnsburg;
9. Herman Mittertreiner Rotterdam; 10. Theo Joosten
Spaarndam; MASTERS 60+ Bij de Masters gaf het
NK van de zestig plussers, waarin schrijver Tim Krabbe de eerste vlucht op
gang bracht, de meeste spanning. Vooral ook na de koers. Piet Gruteke voelde zich namelijk geflikt door Herman Groot Hulze. „Ik wilde die kerel niet demoraliseren door hem
er af te rijden. Hij kwam gedurende Masters 60+: 1. Herman Groot Hulze Heemstede; 2. Piet Gruteke
Rotterdam; 3. Karel Teeuwen De Zilk; 4. Guus Zantingh Mijdrecht: 5. Ad Montfoortsá
Maaseik; 6. Poul Otter
Rotterdam; 7. Toon de Wit Vianen; 8. Jac van Kessel
Deurne; 9. Jan Brander Ureterp; 10. Gerard Albrink Uitgeest; KAMPIOENSCHAP VAN NEDERLAND.TIJD.MASTERS (
2009.09.06 ) Amateur-A: 1. Roy Arts Wychen;
2. Eelke ter Steege Groningen; 3. Thomas Wobma
Bolsward; 4. Gijsbert Nieuwkoop Wijk en Aalburg; 5. Wieger van der Wier Marum; 6. Arjen Bos Bolsward; 7. Bram Verweij Haren.Gn; 8. Johan Gibcus
Groningen; 9. Stefan Denton Oestgeest; 10. Erik Jan
Seeleman Amstelveen; Masters 40+: 1. Steven Sloof Groningen; 2. Jan Hiemstra Nootdorp; 3. Ronny Essink Ruurlo; 4. Johan Boonstra Gasteren; 5. Erik Ruesink
Dinxperlo; 6. Peter Vocking
Amerongen; 7. Kees Cohen Amsterdam; 8. Arjan van Gaveren Nijverdal;
9. Robert Spoek Berghem;
10. Aart Lobregt Montfoort; Masters 50+: 1. Bert Bakker Zaandam; 2. Hans Post Nootdorp; 3. Rob van Leeuwen Pijnacker;
4. Ton van Duyvenbode Noordwijk.Zh;
5. Theo Joosten Spaarndam; 6. Dirk Keynemans Nieuwaal; 7. Joop
Kosters Zaltbommel; 8. Robert Godfroid
Monnickendam; 9. Marten Nijmeijer Lemmer; 10. Henk
Goes De Meern; Masters 60+: 1. Jan Brander Ureterp;
2. Rein Oppewal Sneek; 3. Hans van Bavel Sint Anthonis; 4. Harrie
Doesburg Groningen; 5. Arie de Groot Stolwijk; 6. Piet Gruteke
Rotterdam; 7. André Klep Oud-Gastel; 8. John Swanenburg Hoorn.Nh; 9. Ton de
Haan Broek in Waterland; 10. Peter Bakker Rotterdam; NCK HOOGEZAND-SAPPEMEER.(2009.10.03) In het wiel van Reus WV Noord-Holland vocht zich op de eerste zaterdag
in oktober door storm en regen naar de Nederlandse clubtitel. Met Rabo-prof Kai Reus als gangmaker werd favoriet De jonge
Renner voor het tweede jaar op rij van de titel gehouden. Bij de vrouwen was
Chantal Blaak de stuwende kracht achter Ahoy, de
winnende formatie in de C-klasse, terwijl de
junioren van De Volharding wonnen in de B-klasse. Helemaal gelijk waren de omstandigheden niet op
zaterdag 3 oktober in de omgeving van Hoogezand-Sappemeer. Met
name de laatst gestarte ploegen moesten hun gehele wedstrijd in de
regen afwerken en dat gold voor veel eerder vertrokken teams niet. In de
strijd om de titel speelde dat toch geen rol, want de winnende formatie en
hun grootste concurrent reden twee minuten na elkaar weg vanuit de vertrekhal
voor hun 48,9 kilometer door het vlakke Groningse land. Bij WV Noord-Holland
leken de kansen al direct verkeken toen eerst MTB-er
Ramses Bekkenk de anderen
moest laten gaan en even later Wim Botman ten val kwam. De ploeg wachtte,
waardoor veel tijd verloren werd. Reus, die Botman
in zijn eentje terugbracht, zat zich te verbijten:
,Zoiets kost je gauw een halve minuut, maar het was te vroeg om direct al met
vier man verder te gaan." Uiteindelijk bleek Botman het tempo voorin
niet aan te kunnen, waardoor Reus met alleen nog Rudy
Vriend, Dion Beukeboom en Arno van der Zwet overbleef na het rijden van tweederde van de af te
leggen afstand. Omdat men in de volgauto na een foute tijdmelding van mening
was dat men op dat moment 29 seconden achterstand had op De Jonge Renner,
dachten ploegleider Paul Tabak en zijn mannen dat zilver het hoogst haalbare
was. Maar het kwartet Noord-Hollanders had op dat moment juist een halve
minuut voorsprong, die men in het laatste deel grotendeels wist te behouden.
Voor de pas in 2007 opgerichte wielervereniging - gerelateerd aan de landelijke
sponsorploeg Midi Center-Ruiter - was het onverwacht en mooi succes. Ook Reus was oprecht blij met
de rood-wit-blauwe trui. Na zijn zware val in de zomer van 2007 heeft Reus
de weg naar boven weer gevonden. Enkele weken voor de winst in Hoogezand-Sappemeer won hij immers ook een rit in de
Tour of Britain. PROFS ALS MOTOR Voor Kai Reus is het een mooi najaar aan het
worden. “We krijgen hier de beloning voor een goede voorbereiding. Als team
hebben we deze week ook nog een keer samen kunnen trainen. En dat is
belangrijk om elkaar aan te leren voelen en een volgorde te bepalen."Toch
geloofde hij onderweg niet meer in de overwinning. “Eerst valt met Bekkenk een jongen weg die anders juist heel diep kan
gaan. En toen kwam ook die val van Botman er nog
eens bij. We zijn echter blijven gaan en tot onze verrassing leverde dat goud
op. Dat is echt heel bijzonder, als je ziet wat we onderweg hebben
meegemaakt." Reus behaalde de hoofdprijs voor een club waar hij nooit
eerder voor reed. In zijn juniorentijd - voor hij door Rabobank werd opgepikt
- droeg hij altijd het shirt van BRC Kennemerland.
“Daar was Paul Tabak mijn trainer. Toen hij een nieuwe club oprichtte, ban ik
hem gevolgd. Deze titel is dan ook een bedankje voor wat hij allemaal
betekend heeft in mijn opleiding. Ik ben overigens ook nog altijd steunlid
van Kennemerland, die club heb ik ook nog altijd in
mijn hart zitten." De Jonge Renner mocht als nummer twee al voor de
elfde keer op rij op het ereschavot plaats nemen. Gaul!
(met Marc de Maar van Rabobank) werd dercle. De
ploegen met een prof als extra motor waren sowieso
voorin de uitslag te vinden. Behalve Reus en De Maar waren ook Laurens ten
Dam (vierde met Alcmaria Victrix),
Lieuwe Westra (vijfde met Otto Ebbens), Bauke Mollema
(elfde met NWV Groningen) en Albert Timmer (vijftiende met de Hardenberger Wieler Vereniging)
actief voor hun vereniging. AHOY WINT BIJ VROUWEN Bij de vrouwen won niet geheel
onverwacht de ploeg van RWC Ahoy, van oudsher gelieerd
aan de wielerploegen van Leontien van Moorsel en Michael Zijlaard. Hier was WKganger Chantal Blaak een van de motoren. Samen met
Marit Huisman, Suzanne van Veen (ook van Leontien.nl) en nationaal kampioene
tijdrijden bij de junior-vrouwen Lotte van Hoek
realiseerde Blaak de snelste tijd. „Toch blij dat ik gekomen ben", concludeercle de Europees
kampioene op de weg. “Na het WK was het wel even moeilijk om me nog eens op
te laden. Voor je gevoel is het seizoen immers
voorbij. Maar toen we eenmaal aan het fietsen waren, vond ik de goede benen en de moraal terug en zijn we echt voor
een topklassering gegaan. Op papier waren we wel kandidaat voor een medaille,
maar goud is natuurlijk helemaal mooi. Het is immers toch weer een rood-wit-blauwe trui die je krijgt"
Op slechts negen tellen werd Cycle Sport Groningen
keurig tweede. Daarmee was deze vereniging de verrassing van dit
kampioenschap. De club profileert zich in de regio al langer als tijdrijdersvereniging en ging met relatief onbekende
dames onbevangen de strijd aan met de toppers. Met een fiks aantal gerichte
trainingen - ook op het parcours - bracht men het uiteindelijk heel ver.
Volgend jaar is winst het doel voor de Groningers. Derde werd WV
Noord-Holland op bijna een minuut. Bij de B-klasse
(junioren/nieuwelingen) was de wedstrijd weer eens een prestigestrijd tussen
de grote juniorenvereni-gingen van ons land. De
Volharding kwam uiteindelijk als winnaar uit de bus met de hardrijders Elmar Reinders, Nick van der Lijke, Oscar Riesebeek en Wilco Kelderman. Zij lieten het toch ook zwaar favoriete
Restore acht tellen achter zich. Van der Lijke en Kelderman - volgend jaar bij het Rabo CT - vonden het een mooie afsluiting van hun
juniorenperiode. „We winnen hier omdat we met z'n
vieren konden blijven draaien. Niemand hoefde te verzaken en omdat we de
wedstrijd goed ingedeeld hadden." Het NCK verandert volgend jaar
waarschijnlijk van datum. Omdat het WK in Australia een week later wordt
georganiseerd, zou het evenement pas in het tweede weekeinde van oktober
kunnen worden verreden als men vasthoudt aan de week na het wereld-kampioenschap. De organiserende vereniging NWVG
zoekt samen met de KNWU naar een alternatieve datum. BRON:
ROY SCHRIEMERS A-categorie: 1. WV Noord-Holland 1.01.27, 2. De Jonge Renner
0.21, 3. B-categorie: 1. UWTC De Volharding 52.39, 2. Restore Cycling 0.08, 3. De
Jonge Renner 1.06, 4. Willebrord Wil Vooruit 1.24,
5. De Stormvogels 1.54, 6. RRC Pedaalridders 2.15, 7 Sinnige Wielerteam 2.50,
8. TWC Pijnenburg 2.52, 9. PRC Delta 2.53, 10. WRV De Peddelaars 3.07, 11. De
Bollenstreek 3.07, 12. AWV De Zwaluwen 3.27, 13. DRC De Mol 3.30, 14. RWC Ahoy 4.06, 15. GRC Jan van Arckel
5.05, 16. WV Otto Ebbens 5.24, 17. Meteoor/Assen-Roden
5.46, 18. GRTC Excelsior 6.05, 19. Westland Wil
Vooruit 6.08, 20. TWC Tempo 6.09, 21. West-Frisia
6.12, 22. WV Schijndel 6.17, 23. TWV De Peddelaars 6.22, 24. WV Breda 6.23,
25. KWC Kempen 6.29, 26. WV Noord-Holland 6.30, 27 CRT Raalte 6.38, 28. De Friesche Leeuw 6.51, 29. Theo Middelkamp 6.51, 30. BRC Kennemerland 7.06, 31. Uithoornse
WTC 717, 32. WV Drachten 7.20, 33. Hat Snelle Wiel 753, 34. Het Stadion 756,
35. WV De Kannibaal 8.00, 36. AR an TV De Adelaar
8.11, 37 WTC De Amstel 8.26, 38. Oldenzaalse Wieler Club 8.29,
39. De IJsselstreek 8.36, 40. De Valleirenners
9.02, 41. WV Randmeren 9.19, 42. WV Noord-Westhoek
9.47, 43. De Waardrenner 10.16, 44. RSC De Zuidwesthoek 10.37, 45. HSC De
Bataaf 11.31, 46. RTC De Stofwolk 12.10, 47 WV Eemland
13.06, 48. ARC Ulysses 13.56, 49. WV Avanti 14.09, 50. Hoornse Ran en Toerclub 14.14, 51. TWC 't
Verzetje 14.20 C-categorie: 1. RWC Ahoy 58.52, 2. Cyclesport Groningen 0.09, 3. WV Noord-Holland 0.59, 4.
WV Eemland 1.07, 5. Het Stadion 1.26, 6. AWV De
Zwaluwen 1.31, 7. Theo Middelkamp 2.11, 8. De Bollenstreek 2.13, 9. NWV
Groningen 2.41, 10. Jan van Arckel 2.58, 11. LRTV Swift 3.02, 12. GSVW Tandje Hoger 4.47, 13. WRV De
Peddelaars 5.25, 14. Restore Cycling
5.41, 15. Het Snelle Wiel 6.39, 16. WV Noord-Westhoek
6.44, 17 ASSV Skits 6.47, 18. CRT Raalte 708, 19.
RRC Pedaalridders 717, 20. USWV De Domrenner 7.41, 21. ARC Ulysses 8.06, 22. NWV Groningen-B
8.11, 23. WV Otto Ebbens 8.23, 24. PRC Delta 8.26, 25. RSC De Zuidwesthoek
8.58, 26. BRC Kennemerland 9.05, 27. WV De Jonge
Renner 9.45, 28. GWC De Adelaar 10.58, 29. Hoornse Ran an Toerclub 11.41, 30. AR
en TV De Adelaar 14.27, 31. De IJsselstreek 14.43 |