|
UITSLAGEN
UCI WEDSTRIJDEN.KLASSIEKERS 2009 |
|
|
2009.03.21.MILAAN-SANREMO FORMIDABEL Was dat even een
grap. „Ik denk niet dat ik dit jaar al kan winnen", stelde Mark
Cavendish aan de vooravond van zijn debuut in Milaan-Sanremo. Toch was het de
23-jarige Brit die na afloop van de 100ste Primavera als eerste over de
streep snelde. Na een werkelijk fabelachtige sprint passeerde hij op de
streep Heinrich Haussler. Alessandro
Petacchi, Filippo Pozzato, Tom Boonen en Daniele Bennati. Dat waren op
voorhand de meest genoemde kanshebbers op succes in de jubilerende
Classicissima. En Cavendish? Die zou de Cipressa en de Poggio vast niet
overleven, of anders zijn tanden wel stukbijten op de lengte van bijna Na afloop liet
hij blijken dat het hem toch een beetje getergd had dat er klakkeloos vanuit
werd gegaan dat Milaan-Sanremo nog wat te hoog gegrepen zou zijn voor hem.
“Als je sprints wint, bewijs je dat een goede sprinter bent. Maar wanneer je
een grote eendagskoers wint, bewijs je dat je een geweldige coureur bent. En
dat laatste is wat ik vandaag wilde tonen." Met name Tom
Boonen had zich in de aanloop naar de Italiaanse topkoers niet populair
gemaakt bij Cavendish. Smalend stelde Boonen dat zijn Britse rivaal telkens
gelost wordt wanneer de weg omhoog loopt. “Dat ik hier als eerste over de
streep kwam, was natuurlijk geweldig. Maar niet veel minder mooi vond ik het
dat ik op de klimmetjes steeds voor Boonen zat", merkte Cavendish
fijntjes op. Formidabel De manier waarop
Cavendish in de straten van Sanremo als tweede Brit in de historie naar de
overwinning raasde, Tom Simpson ging hem in 1964 voor, was van grote klasse.
De voorste groep, met daarin alle favorieten voor de zege, arriveerde in de
laatste rechte lijn, waarna Heinrich Haussler op weg leek naar een
verrassing. De Duitser van Cervelo had eigenlijk de intentie de sprint voor
te bereiden voor ploeggenoot Thor Hushovd, maar trok zo geweldig door dat de
Noor een gaatje moest laten en Haussler voluit voor de zege ging. Over en
sluiten, zo leek het. Totdat Cavendish alle registers opentrok, de andere
snelle mannen simpelweg uit het wiel reed en letterlijk op de streep
Haussler nog in de kraag vatte. Een zelden vertoonde en formidabele sprint
van de Brit, die bij de concurrentie als een dreun moet zijn aangekomen. Want
wie gaat deze Cavendish de komende maanden van de zege houden in Gent-Wevelgem
en de vlakke ritten in Giro en Tour? Voorwie er nog aan twijfelde, Mark
Cavendish is op zijn 23ste en als derdejaars beroepsrenner de snelste renner
ter wereld. Zijn erelijst is er nu al eentje om trots op te zijn. De
belangrijkste successen die daarop prijken: vier ritten in de Tour de France,
twee in de Giro, twee keer de Scheldeprijs, talloze etappes in diverse
Ronden, Milaan-Sanremo dus en twee wereldtitels op de baan. Afgelopen winter
zat de ploegleiding van Columbia met de vraag hoe ze iemand die zo eenvoudig
en veel wint scherp kan houden. Het antwoord lag in het programma. Cavendish
zou zich in 2009 ook melden in enkele koersen die hij nog niet eerder reed,
om te zien tot waar zijn mogelijkheden daar zouden reiken. Milaan-Sanremo was
zo'n koers, straks komt de Manx Express ook aan de start van Parijs-Roubaix.
En tussendoor heeft hij dan ook nog meegedaan aan de WK op de baan in het
Poolse Pruszkow, aan de ploegkoers. Natuurlijk met het doel om er zelf te
scoren, hij was immers al twee keer wereldkampioen op het onderdeel, maar ook
in functie van Gent-Wevelgem. „Het draait allemaal om beensnelheid",
verklaarde ploegleider Rolf Aldag de beslissing van Columbia om Cavendish
toestemming te geven voor het baan-WK. „En Cavendish is de snelste
wegsprinter, vanwege die beensnelheid. Op de baan heeft hij alle kansen daar
nog verder aan te werken. Bovendien heeft hij al vaker getoond zich heel snel
te kunnen aanpassen van baan naar weg." Cavendish vierde
zijn feestje in Sanremo op de eerste dag van de lente samen met een grootheid
uit de rijke historie van de koers: Erik Zabel. De Duitserwas zelf vier keer
winnaar van de Primavera en is nadat hij enkele maanden geleden stopte als
coureur toegetreden tot de begeleidingsstaf van Columbia. Zabel adviseert de
sprinters van het Amerikaanse team en was met zijn ervaring in Milaan-Sanremo
een uitstekende gids voor Cavendish. Het duo bekeek
samen oude beelden, verkende de finale en Cavendish knoopte zich de lessen
van de oude meester goed in de oren. “Zonder zijn hulp had ik hier niet
gewonnen", stelde hij gedecideerd. ,,We hebben de verkenning twee keer
gedaan, ik wist exact waar ik moest zitten, hoe hard ik aan moest gaan en
waar. Zabel gaf me die kennis en dat is wat me er vandaag doorheen heeft
gesteept." Zabel was een succesfactor, een andere pilaar onder zijn zege
was het werk van de ploeg. “Ze bleven de hele dag bij mij in de buurt en in
de slotkilometers leidde George Hincapie me naar voren." Lange aanloop De 100ste
Milaan-Sanremo was er eentje uit het boekje. Dat wil zeggen een lange
aanloop, een vroege vluchtgroep die lang voorop mocht rijden, fraaie beelden
langs de Italiaanse kust, een nerveuze aanloop naar de Cipressa en de Poggio,
vervolgens de razende afdaling naar Sanremo, culminerend in een schitterende
sprint. Al moet gezegd dat het spektakel op de flanken van de Poggio dit jaar
wat minder was dan te doen gebruikelijk. Waar in het verleden dikwijls vanaf
de voet van de klim werd aangevallen, duurde het nu lang voor de eerste
vermetele de sprong waagde. Davide Rebellin opende de debatten, oud-winnaar
en favoriet Filippo Pozzato nam de aanval over en dook als eerste en met een
klein gaatje de afdaling in. Op de Cipressa bteef het ook al kalm, vooral
dankzij het hoge tempo dat Tirreno-winnaar Michele Scarponi de groep oplegde.
Zijn werk was er voor veel renners teveel aan, zo moest Lance Armstrong op
de Cipressa de rest laten gaan De Amerikaan maakte in de jubilerend
Classicissima zijn rentree op Europes bodem. De Nederlandse
belangen voorin werde verdedigd door Sebastian Langeveld en Karsten Kroon.
Vooral Saxo Bank-renne Kroon maakte een prima indruk door als een van de
eersten mee te rijden op de Poggio, maar de Drent zag zijn aanvals plannen
doorkruist worden door Rebellin.Maar de ex-winnaar van een etappe in de Tour
de France kwam als 14de wel al eerste Nederlander over de streep en putte uit
zijn goede optreden hoop voor de klassieke aprilmaand. Maarten
Tjallingii liet zich onderweg ook opmerken, hij was lid van de kopgroep van
11 man die lang het beeld van de wedstrijd bepaalde. Hij reed voorin mee
ondanks maagklachten. “Ik voelde me direct na de koers ook behoorlijk uit
gewrongen. Tijdens de wedstrijd heb ik maar twee repen en twee gelletjes naar
binnen kunnen krijgen. Dat is veel en veel te weinig. Op een bijna lege tank
kun je echt geen Bij Rabobank werd
Oscar Freire node gemist, de Spanjaard die in 2004 en 2007 won in Sanremo
maar door zijn ribbreuken in de Ronde van California noodgedwongen, thuis
moest blijven. Net als de winnaar van 2008 trouwens, Fabian Cancellara was
niet fit en bleef dus ook thuis. Maar met sprintsensatie Mark Cavendish kreeg
de jubilerende koers wel een prachtig winnaar op het palmares. 1. Mark Cavendish
(Gbr-Col) 2009.04.05.RONDE
VAN VLAANDEREN Op magistrale
wijze reed Stijn Devolder voor het tweede jaar op rij naar de zage in
Vlaanderens Mooiste. De renner van QuickStep reed 1. Stijn Devolder
(Bel-Gist), 2009.04.08.GENT-WEVELGEM In een door de
regen bar & boze editie van Gent-Wevelgem bewees Edvald Boasson Hagen hat
gelijk van de kenners. Het supertalent van Columbia-High Road versloeg zijn
vluchtmakker Aleksandr Kuschynski(Liquigas)in de sprint en trad daarmee in
de voetsporen van zijn Iandgenoot Thor Hushovd. Topfavoriet Mark Cavendish
kwam in het stuk niet voor omdat hij in het begin van de loodzware wedstrijd
lek reed. Hij miste daardoor de aansluiting met de eerste waaier, die al
vroeg in de wedstrijd bij de rest wegreed. Heinrich Haussler (Carvote),
Graeme Brown (Rabobank) en Tom Boonen (QuickStep) waren wel van de partij in
die eerste groep, maar werden uitgeschakeld door valpartijen en lekke banden.
Op de laatste beklimming van de Kemmelberg trokken Boasson Hagen en
Kuschynski in de aanval. De reactie van de Aussies Matthew Goss (Saxe Bank)
en Mathew Hayman (Rabobank) samen met de Duitse veteraan Andreas Klier
(Cervelo) kwam te laat, waardoor het tweetal voorop bleef. De jonge Noor
zorgde er in Wevelgem vervolgens voor dat zijn ploeg er ondanks de pech van
Cavendish alsnog met de buit vandoor ging. Goss won op 53 seconden de spurt
om de 3e plaats. 1. Edvald Boasson Hagen (Nor-Thr) 2009.04.12.PARIJS-ROUBAIX. Het in
Vlaanderens Mooiste zo vurig gewenste duel tussen Tom Boonen (QuickStep) en
Filippo Pozzato (Katusha) kwam er in Par[js-Roubaix alsnog. Na de klassieke
afvalrace over de loodzware kasseien bleef er een elitegroepje van 6 renners
over. Martijn Maaskant en Stijn Devolder vertolkten door pech en valpartijen
helaas een bijrol. De beslissing in het meeslepende gevecht tussen Boonen,
Pozzato, de Lotto's Hoste en Vansummeren, de Viking Hushovd (Cervelo) en de
toreador Flecha (Rabobank) viel weer eens in de buurt van het Carrefour de
I'Arbre. Eerst gleed Flecha in een bocht voor die lastige kasseistrook
onderuit, daarbij gingen ook Hosts en Vansummeren tegen de vlakte. Pozzato
liep enige vertraging op bij die schuifpartij en toen later ook Hushovd
tegen de grond ging na een verkeerd genomen bocht, reed Boonen ineens alleen
op kop. De Belg besliste het man-tegen-man gevecht met Pozzato vervolgens in
zijn voordeel. De tweevoudige winnaar kwam solo aan op de wielerbaan en
bezorgde zo Quickstep opnieuw de dubbel Vlaanderen-Roubaix. En het was dus de
derde keer dat Boonen na afloop de kei in ontvangst mocht nomen. 1. Tom Boonen
(Bel-Qst) 2009.04.19.AMSTEL
GOLD RACE. Na vier keer een
top 10 notering in de wacht te hebben gesleept, lukte het Sergue Ivanov dit
jaar dan eindelijk om de Amstel Gold Race te winnen. De Rus, die in dienst
van Katusha rijdt, was daarbij helaas wel onze landgenoten Karsten Kroon
(Saxo Bank) an Robert Gesink (Rabobank) te snel af. De koers bleef lange tijd
gesloten, maar leverde in de slotfase wel het nodige spektakel op. De
beslissing viel dit keer niet op de Eyserbosweg, maar pas na de beklimming
van de Keutenberg. Daar ging Robert Gesink er op een stuk vals plat heel slim
vandoor, toen de snelheid vooraan iets terugviel Kroon en Ivanov zagen het
gevaar en sloten na een vinnige achtervolging al snel aan bij de jonge
Nederlander. Opvallend was dat mannen als Valverde en Rebellin een slechte
dag hadden. Ondanks het werk van Thomas Dekker en Jelle Vanendert
(Silence-Lotto) die de gashendel voor Gilbert nog eens flink opendraaiden,
bleef het trio uit de greep van de groep. Omdat Gesink net voor het begin van
de Cauberg zijn medevluchters moest Iaten gaan, streden Ivanov en Kroon om de
zege. De slimme Rus stampte gewoon op kop naar de streep en Kroon moest
capituleren. De sprint van het uitgedunde peloton werd gewonnen door
Philippe Gilbert voor Damiano Cunego. 1. Serguei Ivanov
(Rus-Kat), 2009.04.22.WAALSE
PIJL Davide Rebbelin
(37) won na een voor hem wat teleurstellende Amstel GoldRace voor de derde
keer in zijn langeloopbaan de Waalse Pijl. De 38-jarige 1. Davide
Rebellin (Ita-Sda), 4,42.15 (41,56 km/u); 2009.04.26.LUIK-BASTENAKEN-LUIK Een zelden gezien
machtsvertoon van het collectief. Zo mag de overwinning van Andy Schleck wel
omschreven worden in de oudste der klassiekers, Luik-Bastenakenl-Luik.
Voorbereidend werk van ploegmaats Kroon, en Sorensen deden de jongste telg
van de familie Schleck tot grote hoogte stijgen en een solo van En ineens was
daar die verbluffende uithaal. Niets ontziend nam Andy Schleck afstand van
de groep met favorieten op de Roche aux Faucons en ging op jacht naarde op
dat moment ontsnapte Philippe Gilbert. Alles zat erin. Klasse, elegantie en
kracht. Duidelijk werd dat het jongere broertje van Frank deze middag
definitief uit de schaduw van zijn broer stapte. De overwinning werd hem door
iedereen gegund. De 23-jarige Luxemburger komt sympathiek over en is nooit te
beroerd om te werken. Velen dachten dat de verwoestende demarrage van
thuisrijder Philippe Gilbert op de Sprimont het begin was van een glorieuze
raid naar Ans. Toch kon 'Phil', tot ontgoocheling van wielerminnend Wallonie
de ontketende renner van Saxo Bank niet volgen en werd naar eigen zeggen 'als
een nieuweling' getost toen de twee bij elkaar kwamen. Daarmee kwam de
tactiek van Saxo Bank tot een hoogtepunt, want de hele dag was de Deense
formatie van Bjarne Riis al bezig het peloton kapot te rijden. De jongste
Schleck: „Ik ben zo blij dat ik heb kunnen winnen. Op de Roche aux Facons zag
ik dat ik een voorsprong van honderd meter had en toen ben ik voluit
doorgegaan tot het eind. Voor mij is Luik-Bastenaken-Luik de allermooiste
klassieker die er is. Het is een droom die uitkomt." Sterk blok Na de streep
vielen de gebroeders Schleck samen met ploegleider Bjarne Riis elkaar in de
armen. Het was duidelijk dat Andy naarstig op zoek was naar die ene grote
zege. Broer Frank zegevierde onder meer in de Amstel Gold Race en de
klassieke Touraankomst op l’Alpe d'Huez. Nu was het de beurt aan Andy die het
saaie koersverloop op de valreep nog kleur gaf. “Het was een risico dat ik
nam, toen ik demarreerde op de Roche aux Faucons. Maar ik wilde per se een
aanval plaatsen na al dat harde werk van de ploeg." En dat was geen
woord gelogen, want werken dat deden de mannen van Saxo Bank. Hoe sterk deze
ploeg in de breedte is werd in de Waalse Ardennen nog maar eens bevestigd.
Doordat Jakob Fuglsang op diverse klimmetjes het tempo zo hoog legde werd de
favorietengroep in rap tempo gereduceerd. Daarna namen Alexandr Kolobnev en
Karsten Kroon het commando over, die probeerden weg te komen met een groepje.
Hierdoor waren het steeds de favorieten Cunego en Valverde die in de
verdediging gedrukt werden met hun ploegen.
Net als in de Amstel Gold Race hebben zij nooit de regie van de wedstrijd in
handen gehad en dus kwam er geen derde overwinning voor Valverde op de Rue
Jean-Jaures. Andy Schleck pakte al snel anderhalve minuut voorsprong en de
zege kwam nooit meer in gevaar voor de Luxemburger, die dolblij was na
afloop. „Dit is veruit de grootste overwinning uit mijn carriere. Etappes in
de Ronde van Saksen verbleken bij dit uiteraard. Ik heb er altijd van
gedroomd om deze koers te winnen en als je dan ook nog solo aan kunt komen.
C'est exceptionel!' Ook al was de voorsprong geruststellend, ik ben toch
steeds heel geconcentreerd gebleven. Je kunt immers zomaar vallen of lek
rijden. Ik was na mijn tweede plek in de Waalse Pijl teleurgesteld, maar toen
was Rebellin gewoon te exptosief voor mij. 'Luik' is een andere en zwaardere
koers, waardoor mijn kansen groter zijn dan op de Muur van Hoei. Ik ben een
renner die het hele jaar wil koersen en winnen. Ik wil bijvoorbeeld in de
toekomst ook kijken hoever ik kan komen in de Ronde van Vlaanderen. Parijs-Roubaix
is voor mij een brug te ver, maar Vlaanderen zou ik volgend jaar of over twee
jaar aan moeten kunnen. Ik ga nu eerst een feestje vieren." Gesink in de
aanval Het oranjefront
was wel behoortijk magertjes in deze editie van 'Luik'. Vlak na de Redoute
deed Robert Gesink de Nederlandse wielerliefhebber even smullen toen hij in
een ruk naar de kopgroep toereed. Ineens zaten er twee Nederlanders in de
kopgroep, want Kroon was ook al vooraan aanwezig. Maar een scenario zoals in
de Amstel Gotd Race heeft er nooit echt in gezeten. Gesink verklaarde na
afloop op de Redoute al te voelen dat er geen grote rol van betekenis was
weggelegd voor hem en dat hij daarom maar anticipeerde. „Het was mijn dagje
niet. Ik ben er weer achtergekomen dat Luik echt een hele zware koers is.
Maar dat wist ik al wel. Ik heb veel pijn gehad vandaag. Maar ik zal niet de
enige zijn geweest. Ik vond het absoluut zwaarder dan de Amstel. Als ik
vandaag heel goed was geweest dan was ik wellicht vooraan mee geweest. Ik was
niet sterk genoeg op Beste Nederlander Die andere
Nedertandse belofte, Thomas Dekker, finishte in de eerste grote groep als
zeventiende. Daar was de renner van Silence-Lotto zeker niet ontevreden over.
„Het was een lange, moeilijke en zware dag. Zoals alle edities van
Luik-Bastenaken-Luik denk ik. Ik heb het vanaf de Haute Levee toch vrij
lastig gehad. Ik had last van mijn maag maar ik ben altijd blijven rijden. Op
zich is het toch best redelijk gegaan. Ik miste de absolute scherpte zoals
vorig jaar. Maar het is een lange tijd geweest zonder koersen en een
moeilijkvoorjaar. Ik ben blij dat ik het zo heb kunnen afsluiten en nu een
weekje rust kan pakken. Je ziet dat alles hier in Luik vrij dicht bij elkaar
ligt en dat weinigen er bovenuit steken. Ik denk dat we een hele goede ploeg
voor dit werk hebben. Het is jammer dat Gilbert net niet op het podium
eindigt, maar ik vind dat we toch een goede wedstrijd hebben gereden.
Schleck was absoluut de sterkste. Voor mezelf ben ik blij dat alles weer is
begonnen en dat ik me weer op het koersen kan concentreren. Ik weet dat ik
kan fietsen dus de resultaten komen wel. Ik heb weer plezier in het fietsen.
Het is wet jammer dat er den paar kleine dingetjes aan schelen. Zo valt de
voeding soms wat verkeerd en krijg ik daardoor last van mijn maag. Ook zit ik
nog niet helemaal lekker op mijn fiets. Ik heb natuurlijk zeven jaar op
Colnago gereden dus het is best wel moeilijk om het nu precies af te stellen
zoals het hoort. Maar daar kan aan gewerkt worden." BRON: WILLEM
SIKEMA 1. Andy Schleck
(Lux-Sax) 2009.08.01: Clasica San Sebastian (Spa)(PT) De 29e Clasica
San Sebastian is gewonnen door de Spanjaard Carlos Barredo (Quickstep), die
Roman Kreuziger in een sprint a deux versloeg. De wedstrijd werd in slechte
weersomstandigheden verreden en had daarom een ander koersverfoop dan
verwacht. Wel was er de gebruikelijke vroege kopgroep, dit keer met 18
renners. Zij kregen bijna 6 minuten voorsprong, maar eenmaal bij de voet van
de Jaizkibel, de ruim Elite: 1. Carlos Barredo (Spa-Qst), 5.37.00; 2. Kreuziger (Tsj-Liq); 3. Delage (Fra-Sil), 0.07; 4. P. Velits (Svk-Mrm); 5.
Hesjedal (Can-Grm); 6. Pozzato (ler-Kat); 7. Riblon (Fra-Alm); 8. Ivanov
(Rus-Kat); 9. Perez (Spa-Eus);10. Pinotti (Ita-Thr);11. Vansummeren
(Bel-Sil);12. Langeveld
(Ned-Rab);13. Le Mevel
(Fra-Fdj);14. Devenyns (Bel-Qst);15. Brajkovic (SlvAst);16.Kolobnev(Rus-Sax);17.Valverde(Spa-Gce);18.De
2009.08.16:
Vattenfall Cyclassics (Dui)(PT) De 14e editie van
de Vattenfall Cyclassics is na Elite: 1. Tyler Farrar (USA-Grm), 5.30.38; 2. Breschel (Den-Sax); 3. Ciolek (Dui-Mrm); 4. Davis (Aus-Qst); 5.
Fernandez (Spa-Eus); 6. Vigano (Ita-Fuj); 7. Bennati (Ita-Liq); 8. Sabatini (Ita-Liq); 9.
Bandiera (Ita-Lam); 10. Guarneri (Ita-Liq);11. Bonnet (FraEtc);12. Rojas
(Spa-Gce);13. Mikhailov (Rus-Kat);14. Dietziker (Zwi-Vbg);15. Brown
(Aus-Rab);16. Cherel (Fro-Fdj);17. Curvers (Ned-Sks);18. De Kort (Ned-Sks);19. Gavazzi (ItaLam);
20. Usov (WRu-Cof); 21. Weissinger (Dui-Vbg); 22. Offredo (Fro-Fdj); 23.
Musiol (Dui-Vbg); 24. Dion (Fro-Alm); 25. Boasson Hagen (Noo-Thr); 26.
Vaitkus (Lit-Ast); 27. Eltink (Ned-Sks); 28. Guesdon (Fra-Fdj); 29. Mori (Ita-Lam);
30. Greipel (Dui-Thr); 31. Galdos (Spa-Eus); 32. Chainel (Fro-Bbo); 33.
Roelandts (Bel-Sill); 34. Langeveld
(Ned-Rab); 35. Spilak (Slv-Lam); 36. Iglinskiy (Kaz-Ast);
37. Hernandez (Spa-Eus); 38. Irizar (Spa-Eus); 39. Roche (ler-Alm); 40. Lastras (SpaGce); 41.
Schar (Zwi-Ast); 42. O'Grady (Aus-Sax); 43. Ponzi (Ita-Lam); 44. Tjallingii
(Ned-Rob); 45. Oroz (Spa-Eus); 46. Boonen (Bel-Qst); 47. Gutierrez (Spa-Gce);
48. Pasamontes (Spa-Gce); 49. Gilbert (Bel-Sil); 50. Da Dalto (Ita-Lam) 2009.10.l1.PARIJS – TOURS De orkaan Gilbert Philippe Gilbert
was na afloop van Parijs-Tours niet eens verbaasd dat hij Tom Boonen in de
sprint versloeg. „Na een zware race ben ik een van de snelste en win ik bijna
altijd mijn sprints", zei hij na afloop van zijn tweede Parijs-Tours op
rij zelfverzekerd. Maar Gilbert anno 2009 kan inderdaad alles. De 27-jarige
Waal is een orkaan op wielen! Toch zal het
velen wel verbaasd hebben, waaronder ook Tom Boonen zelf. In de sprint a
trois op de lange en brede Avenue de Grammont (die mogelijk voor het laatst
het decor was van een spectaculair slot: volgend jaar moet er in het midden
van de weg een trambaan liggen) in Tours koos de Belgische kampioen het
wiel van Borut Bozic. De snelle Sloveen van Vacansoleil verraste Boonen door
te weigeren achter de op links sprintende Gilbert aan te gaan.Toen Boonen
zijn vergissing inzag, moest hij een enorm gat met Gilbert dichten en
daardoor kwam hij uiteindelijk te laat bij de streep. Boonen: “Ik dacht dat
Bozic Gilbert wel zou volgen, maar hij hield de benen stil." De winnaar
van Parijs Roubaix kon gelijk na de finish geen waardering opbrengen voor
de actie van de Sloveen, maar gebruikte het niet als excuus. „Hij reed me ook
nog bijna overhoop, te belachelijk voor woorden! In een spurt met drie houdt
de tweede man zijn benen niet stil. Nou, vandaag dus wel... Laat er geen
misverstand over bestaan: Philippe wint hier verdiend. Maar ik had dit
natuurlijk niet uit hadden mogen geven." Boonen verrekende zich ook in
de frisheid van Bozic, die allang blij was dat hij in de hectische finale van
de Franse herfstklassieker zijn wagentje had kunnen aanhaken bij de twee
Belgische tenoren. „Ik zat gewoon steendood na die laatste kilometers. Ik had
gewoon niks meer over voor de sprint. Het was echt niet mijn bedoeling om
Boonen te flikken, ik kon gewoon niet beter", aldus Bozic, die na een
prima seizoen met ritzeges in wedstrijden als de Ronde van Belgie en de Ronde
van Polen zijn ploeg Vacansoleil in Tours de eerste podiumplaats in een grote
klassieker schonk. Met zijn vroege jump over links had Gilbert zijn
vluchtmakkers al snel schaakmat gezet. Hij zei na afloop dat hij met opzet zo
vroeg aan was gegaan in de sprint. „We hadden de wind mee in de laatste kilometers.
Daarom had ik een heel zwaar verzet gekozen en kon ik vroeg aangaan op de
grote molen. Ik spurtte weg op LANGEVLUCHT Zoals zo vaak in
Parijs-Tours werd de koers gebrandmerkt door een lange vlucht. Tien man
ontsnapten vlak na het startschot in de nieuwe startplaats Chartres al uit
het peloton. Hierbij zaten ook de Nederlanders Tom Veelers (Skil) en Aart
Vierhouten, die in het shirt van Vacansoleil zijn laatste grote wegwedstrijd
in zijn lange carriere reed om die in grootse stijl af te sluiten. Ook
Rabo-renner Matthew Hayman (die zijn laatste koers voor Rabobank reed: hij
vertrekt naar Team Sky) was van de partij. Onder aanvoering van Silence-Lotto
en QuickStep slonk het gat naarmate de streep op de Avenue de Grammont
dichterbij kwam. Op BIZARRE BEELDEN Dat Philippe
Gilbert zijn topvorm pas in het najaar etaleert, is overigens niet voor het
eerst. Al in 2005 kwam de Belg heel dicht bij de overwinning in Parijs-Tours.
Hat enige probleem was dat Gilbert en Devolder toen niet samen wilden werken,
wat tamelijk bizarre beelden opleverde. Hierdoor werd het duo pas in de
laatste kilometer ingelopen door de achter hen op hol geslagen meute, die
door hun rare gedrag bloed rook. In 2007 werd Gilbert samen met Filippo
Pozzato en Karsten Kroon op slechts Bovendien houdt
hij ervan om het hele jaar door te koersen. Parijs-Roubaix ligt hem nog niet
zo erg, maar in de Amstel Gold Race kun je hem altijd vooraan terug vinden.
Dit jaar was hij op de Cauberg de beste van de achtervolgers, waar hij zich
tevreden moest stellen met de vierde plek. Luik-Bastenaken-Luik stond dit
voorjaar ook hoog op zijn lijstje favoriete koersen en even leek hij zelfs
in Ans op de overwinning af te stevenen. Andy Schleck bleek echter te sterk
en Gilbert werd alweer vierde. Enkele weken later won hij in de Giro in
Anagni een etappe door solo aan te komen. Na een rustperiode in de zomer reed
hij in september de Vuelta als voorbereiding op het WK in Mendrisio. In
Zwitserland zat hij bij de voorsten, maar Gilbert ging in de finale
natuurlijk niet achter zijn teamgenoot Cadel Evans aan. Hij werd nog wel
zesde. Voorafgaand aan Parijs-Tours won hij daarna de Coppa Sabatini in
Italie en daarna de Giro dal Piemonte en natuurlijk de kers op de taart: de
Ronde van Lombardije. Philippe Gilbert droeg eerder nog wel eens het stempel
van een goede coureur, die echter weinig wedstrijden won. Maar in 2009 heeft
hij definitief met dat imago afgerekend. Zijn overwinningen komen zeker niet
uit de lucht vallen en op 27-jarige leeftijd is hij er in geslaagd om elk aspect
van zijn koersstijl te verbeteren. Zijn demarrages zijn splijtender, zijn
sprint is dodelijker en zelfs zijn tijdritten zijn er op vooruit gegaan. Het
belooft allemaal veel voor het wielerjaar 2010! BRON: JESPER ABBINK 1. Philippe
Gilbert (Bel-Sil), 5.12.23; 2. Boonen (Bel-Qst); 3. Bozic (Slv-Vac), 0.02; 4. Pozzato (Ita-Kat),
0.76; 5. Freire (Spa-Rab); 6. Gavazzi (Ita-Lam); 7. Lowik (Ned-Vac); 8. Lastras (Spa-Gce); 9.
Reimer (Dui-Ctt); 10. Hutarovich (WRu-Fdj); 11. Hivert (Fra-Sks); 12.
Gerard (Fra-Fdj); 13. Hoogerland (Ned-Vac); 14. Van Avermaet (Bel-Sil); 15. Ivanov (Rus-Kat); 16. Bonnet
(Fra-Bbo); 17. Napolitano
(Ita-Kat), 0.24; 18. Nuyens (Bel-Rab); 19. Ballan (ItaLam); 20. Sanchez
(Spa-Eus), 0.28; 21. Guesdon (Fra-Fdj), 0.50; 22. Usov (WRu-Cof), 1.00; 23.
Drujon (Fra-Gce); 24. Casper (Fra-Bcs); 25. Van
Emden (Ned-Rab); 26. R. Feillu (Fra-Agr); 27 Langeveld (Ned-Rab); 28. Dion (Fra-Alm); 29.
Duclos-Lassalle (Fra-Cof); 30. Arvesen (FraSax), 1.00; 31. Curvers
(Ned-Sks); 32. Lorenzetto (Ita-Lam);
33. Bonsergent (Fra-Bsc); 34. Aramendia (Spa-Eus); 35. Hammond (GBr-Ctt);
36. Chavanel (Fra-Qst); 37 Gallopin (Fra-Aub); 38. Pichot (Fra-Bbo); 39.
Vachon (Fra-Rlm); 40. Veelers (Ned-Sks); 41. Da Dalto (Ita-Lam); 42. Mondory (Fra-Alm); 43. Lloyd (GBr-Ctt);
44. Eisel (Oos-Thr); 45. Claude (Fra-Bbo); 46. Farrar (USA-Grm); 47. De Kort (Ned-Sks); 48. Ponzi
(Ita-Lam); 49. Wagner (Dui-Sks); 50.
Maaskant (Ned-Grm); 65. Tiallingii (Ned-Rab), 1.14; 67 De Jongh (Ned-Qst);
74. Terpstra (NedMrm), 2.57; 78. Vierhouten (Ned-Vac), 2.59; 81. Knaven
(Ned-Mrm); 102. Stamsnijder (Ned-Rab); 104. Timmer (Ned-Sks); 112. Mouris
(Ned-Vac); 128. Bellemakers (Ned-Lan), 5.01; 133. Westra (Ned-Vac), 6.26 2009.10.17.RONDE
VAN LOMBARDIJE Grand Slam voor
Phil Philippe Gilbert
verkeerde zaterdag 17 oktober in de zevende hemel. Niet alleen won hij in
Como zijn vierde grote wedstrijd op rij, maar's avonds werd hij in Mechelen
ook nog eens door zijn Belgische college-wielrenners bekroond met de
Nieuwsblad-Flandrien, de trofee voor de beste Belgische wielrenner van het
jaar. Een paar uur
eerder was Philippe Gilbert in Como winnaar geworden van de 103e editie van
de Ronde van Lombardije. De 27-jarige renner van Silence-Lotto, die
voorafgaand aan de Italiaanse herfstklassieker ook al winnaar was van
Parijs-Tours, de Coppa Sabatini en de Ronde van Piemonte, ontbond op imposante
wijze zijn duivels op de laatste helling, de San Fermo della Battaglia. De
Waal had daarbij de mazzel dat alleen Samuel Sanchez (Euskaltel) zijn spoor
wist te volgen. Met de meesterdaler van het peloton in zijn gezelschap kon
de rest het natuurlijk schudden in de gevaarlijke afdaling richting Como. In
een sprint-a-deux maakte Gilbert het vervolgens koelbloedig af op de Lungo
Lario Trento. Alexander Kolobnev (Saxo Bank) eindigde op enige afstand als
derde door de sprint te winnen van een selecte groep achtervolgers, waarbij
zich ook Johnny Hoogerland van Vacansoleil (vijfde) en Robert Gesink van Rabobank
(zesde) bevonden en waarmee de beste Nederlandse coureurs van het afgelopen
jaar hun seizoen op passende wijze van een fraai slot voorzagen. VALLENDE BLADEREN Met de Giro di
Lombardia kwam er op traditionele wijze een eind aan een lang seizoen. De
Italiaanse 'Koers van de Vallende Bladeren' ging 's ochtends van start in
Varese en finishte na een zeer heuvelachtig parcours in Como, nadat in de
finale de Civiglio en de San Fermo della Battaglia als laatste hindernissen
door de renners waren verteerd. De eerste echte ontsnapping kwam op gang na
ruim 40 kilometer, toen vier renners op weg gingen voor de al even
traditionele vroege vlucht. Naast Marco Velo (QuickStep), Serguei Klimov (Katusha)
en Nicolas Roche (Ag2r) tekende ook onze landgenoot Reinier Honig present. De
kleine klimmer van Vacansoleil (die door zijn goede rijden in met name een
aantal Italiaanse koersen een contract voor 2010 bij Acqua & Sapone
afdwong) gaf daarmee het signaal dat zijn ploeg niet voor niks naar
Lombardije was afgereisd. Kopman Johnny Hoogerland had zich de dagen
voorafgaand aan de laatste klassieker van het jaar vanuit zijn hotel in Valenza,
in de Po-vlakte, terdege voorbereid op de taaie rit rond het Lago di Como en
zou in de finale dan ook een rol van betekenis spelen. Het kwartet kreeg een
vrijgeleide van het peloton en veroverde een voorsprong van meer dan zeven
minuten. Nicolas Roche bleef als laatste van de vroege vluchters in de spits
over en de lerse kampioen kreeg gezelschap van Johnny Hoogerland, die door Honig
met zijn laatste krachten naar voren gepiloteerd werd. Op de Madonna del
Ghisallo werd de finale ingeluid. Op die mythische bult met het befaamde
rennerskerkje liet Johnny Hoogerland de Ier achter om afgescheiden als
eerste boven te komen: een nieuwe mijlpaal in de nog maar prille profcarriere
van de Zeeuw. Natuurlijk was het nog te ver naar Como en dus was Hoogerland
blij dat hij even later gezelschap kreeg van zijn ploegmaat Matteo Carrara,
die Cunego's waakhond Mauro Santambrogio (Lampre) en de Belg Dries Devenyns
met zich meetrok, terwijl even later ook de Zweedse tempobeul Gustav Erik
Larsson (Saxo Bank) zijn wagentje nog bij dat van de koplopers aanhaakte.
Het kwintet kreeg nooit meer dan driekwart minuut van het uitgedunde
peloton, waar met name Rabobank (met Mollema, Boom, Martens, Niermann en
Langeveld op de voorposten) en Silence-Lotto het tempo bepaalden.Terwijl de
marge voortdurend order druk stond, gaf Hoogerland er op de Civiglio nog
eens een flinke veeg op en alleen Larsson en Santambrogio konden hem volgen.
Helaas gleed de tot dan toe ijzersterk voor Gesink koersende Mollema (hij
lijkt weer helemaal hersteld na zijn ziekte van Pfeiffer) in de eerste bocht
van de klim onderuit, waardoor Gesink in de beslissende fase van zijn beste
helper beroofd werd. In de afdaling naar Como was de aansluiting van de groep
favorieten met de koplopers echter een feit. En op weg naar de laatste
helling, de San Fermo della Battaglia, was het de oude vos Vinokourov die de
favorieten nog een loer probeerde te draaien. De Kazak kreeg de jonge Deen
Jakob Fuglsang mee, maar zij slaagden er niet in om voor de San Fermo genoeg
marge op te bouwen. IMPOSANTE JUMP Robert Gesink en
Damiano Cunego, de winnaar van de laatste twee edities, zetten op de San
Fermo hun turbo aan, maar zij bleken minder sterk dan zij zelf gehoopt
hadden. Voor Philippe Gilbert, die in wereldkampioen Cadel Evans een luxe
knecht had (op de Civiglio had hij zelfs een gemeen plaagstootje uitgedeeld),
was dat het sein om zijn duivels te ontbinden. De kopman van Silence-Lotto,
die zich na de trits Sabatini/Piemonte/Tours onkwetsbaar waande, trok in een
lange en bijzonder imposante jump door naar de top van de San Fermo, wear
hij alleen nog Samuel Sanchez achter zich zag rijden. Gilbert liet de Olympische
kampioen terugkomen, om vervolgens samen met hem de diepte in te sturen. Met
nog slechts van Lombardije te
laten zetten sinds de zege van Fons de Wolf in 1980. Daarmee toonde Gilbert
nog maar eens aan dat hij absoluut de sterkste renner van dit najaar was. “Ik
was vandaag opnieuw heel erg goed", zei de 27jarige Waal na de
glorieuze afloop. “Momenteel ken ik alles: ik vlieg als de weg omhoog gaat
en ook in de sprint lijk ik wel onklopbaar. Hoewel ik op mijn snelheid kon
rekenen, wilde ik vandaag toch meer. Daarom ging ik aan op de San Fermo en op
de top zag ik alleen nog Sanchez komen. We hadden niet veel woorden nodig om
elkaar te begrijpen en we zijn er gelijk voor gegaan. lk wist heus wel dat
hij in mijn wiel zou gaan zitten in de laatste kilometer, maar ik voelde me
zo sterk dat ik geen schrik had voor hem. Op LANG SEIZOEN In de Ronde van
Lombardije kwam er ook een einde aan het lange seizoen van Johnny Hoogerland,
dat zowel voor hem als voor de volgers van de wielersport veel aangename
verrassingen in petto had. De 26-jarige Zeeuw, die vorig jaar nog winnaar was
van - pak hem beet - de Ronde van Nispen en nu 12e in de Ronde van Spanje en
smaakmaker in de klassiekers, reed zich in een van de zwaarste
eendagswedstrijden op de kalender opnieuw in de kijker. In Como eindigde hij
als 5e, net een plaatsje beter den Robert Gesink, die tot voor kort de enige
Nederlandse hoop in bange wielerdagen heette te zijn. Hoogerland spaarde
traditiegetrouw zijn krachten niet. Hij luidde op de Ghisallo de finale in en
reed lang mee in de ontsnapping met vijf, nadat hij trots als eerste boven op
de legendarische Madonna dal Ghisallo was gearriveerd. Maar ook daarna was
hij nooit ver uit de buurt van de favorieten. „Het was mijn bedoeling was om
een groepje tot stand te brengen na de Ghisallo en daarmee serieus te
stunten", zei Hoogerland in de Telegraaf. „Ik verlies uiteindelijk wel
een derde plaats, maar ik ben toch supertevreden", aldus de renner van
Vacansoleil, die tijdens de koers een hommage bracht aan zijn overleden
vriend Frank Vandenbroucke. Hoogerland droeg onder zijn Vacansoleil shirt een
wit tshirt, waarop hij 'Per Te VDB' (Voor jou VDB) had geschreven. Ook
Robert Gesink kon wel leven met zijn 6e plek. „Gilbert wint hier gewoon dik
verdiend", zei hij achteraf. Over zijn eigen prestatie was hij
realistisch. “Ze gingen op dat slotklimmetje gewoon te hard. Aan het begin
van een klim zit ik altijd helemaal in mijn max en vervolgens kom ik dan wat
verder wel redelijk in mijn ritme. Maar dat hele explosieve, dat korte, dat
is nog te lastig voor mij. Op die laatste klim heb ik lang mijn eigen tempo
kunnen rijden en dat ging best lekker tot Gilbert en Sanchez versnelden.Toen
kon ik gewoon niet mee. Of ik daarom teleurgesteld ben? Nee, want ik weet wat
ik kan en wat niet. Ik had gehoopt op San Fermo een gaatje te kunnen slaan en
ik heb dat echt nog wel even geprobeerd. Maar toen Gilbert en Sanchez hun
turbo aanzetten moest ik passen, net als Cunego. Ik wilde nog wel per se
meesprinten in Como. Om de hele dag met de ploeg alles te geven en dan
roemloos achteraan in de groep te eindigen, dat zag ik niet zitten. Zo'n 6e
plaats oogt wel beter", aldus Gesink op Rabosport. Het levercle de
Achterhoeker op het eind van de dag nog wel een plaatsje op in de top- 1. Philippe Gilbert (Bel-Sil), 5.43.45; 2.
Sanchez (Spa-Eus); 3. Kolobnev (Rus-Sax), 0.07, 4. Paolini (Ita-Asa), 0.08; 5. Hoogerland
(Ned-Vac); 6. Gesink (Ned-Rab); 7 Vinokourov (Kaz-Ast); 8. Martin (ler-Grm); 9. Cobo (SpaFuj); 10.
Evans (Aus-Sill; 11. Bertagnolli (Ita-Sda); 12. Horner (USA-Ast); 13. Basso
(Ita-Liq); 14. Cunego (ItaLam); |