UITSLAGEN BAAN WEDSTRIJDEN NEDERLAND 2009

NK BAANWIELRENNEN.(2008.12.28 T/M 12.30)

Genieten geblazen

De successen van de afgelopen jaren en de realisatie van het gloednieuwe Omnisport Apeldoorn zorgden voor maar liefst 275 inschrijvingen bij het NK baanwielrennen. Een bewijs hoezeer de populariteit van het baanwielrennen toeneemt. Verdeeld over vier dagen zagen bijna 5000 toeschouwers hoe Wim Stroetinga, Willy Kanis en Amy Pieters uitgroeiden tot de succesvolste pistiers van het toernooi.

Voor velen, publiek en deelnemers, was het Nederlands kampioenschap een eerste ken­nismaking met het Omnisportcentrum. Er werd eind december wel gesproken van een tweede opening. En net als in november, toen Omnisport Apeldoorn officieel de poorten opende, waren de reacties overwegend posi­tief. „Het ziet er van de buitenkant al schitte­rend uit", zei viervoudig Nederlands kampioen Wim Stroetinga. „Dit is meer dan een mooie baan, dit is van een internationaal topgehal­te." Met de organisatie van het NK, zo vlak na de opening, legden exploitant Libema en wie­lervereniging De Adelaar de lat onmiddellijk hoog. Maar men bleek uitstekend in staat om het tjokvolle programma in goede banen te leiden. Als beloning vindt het INK baanwiel­rennen ook de komende drie jaar plaats in Apeldoorn, wat de organisatie de kans geeft om richting het WK van 2011 nog meer erva­ring te krijgen en routine op te doen.

GOUDDELVER

Absoluut de man van het toernooi in decem­ber was Wim Stroetinga. De Fries, die inmid­dels prof is geworden bij Team Milram, gaf zijn ploegleider Ton Welling - een ware voor­vechter van de baansport - een schitterend afscheidscadeau met liefst vier gouden plak­ken. Op de puntenkoers kreeg de geblokte bakkerszoon (“smorgens eet ik trouw een plakje suikerbrood") de goudkoorts te pak­ken. Hij troefde met een ruim puntenverschil Peter Schep, zijn teamgenoot bij Ubbink-Syn­tec, af. Het was een zege die Stroetinga veel deugd deed. “Vroeger zat ik er na 100 ronden door. Nu begin ik juist lekker te draaien." Het is een bewijs van de toegenomen inhoud, een logisch gevolg van de vele trainingskilo­meters die hij op de weg maakte. Baanrenner Stroetinga - in 2002 wereldkampioen scratch bij de junioren - is een wegrenner geworden. „Dat komt nu op de eerste plaats. Het zal aan de ploeg liggen of ik in maart nog deel ga nemen aan het WK op de baan in Polen"

Vooralsnog heeft hij met de Tour Down Un­der, de Ronde van Mallorca en de Ruta dal Sol al een aardig programma voor de boeg. „Ik rijd geen Vlaams klassiekers in maart en april, dus een WK baan zou eventueel tot de mogelijkheden behoren" Dat Stroetinga on­danks de duurtraining niet aan snelheid heeft ingeboed, toonde hij op de scratch. Alhoewel Sipke Zijlstra de aangewezen man was bij Ubbink-Syntec, maakte Stroetinga het vak­kundig af nadat Zijlstra voortijdig werd inge­rekend. Een poging van Mathe Pronk werd vervolgens teniet gedaan, waarna Peter Schep Stroetinga richting de meet loodste. En in de sprint was het vervolgens een koud kunstje om andermaal te zegevieren. Het was zijn derde gouden medaille, nadat hij tussendoor ook de achtervolging winnend had afgeslo­ten. Stroetinga legde in de finale Jens Mouris over de knie, alhoewel deze totaan de laatste kilometer een voorsprong had. „Maar ik weet dat Jens op het eind altijd wat inzakt. Ik ban juist met een vlak schema vertrokken, zodat ik op het eind zou kunnen versnellen", aldus de kampioen. Met drie gouden plakken op zak nam hij afscheid van het NK baanwielrennen. Voor de slotdag had Stroetinga een training op de weg gepland. Totdat Peter Schep hem belde. Diens teamgenoot voor de koppel­koers, Fulco van Gulik, had zich namelijk af­gemeld omdat hij vader was geworden van een tweede dochter. Stroetinga wijzigde zijn plannen, bleef in Apeldoorn en won en pas­sant met Peter Schep op de slotdag nog de koppelkoers. En dus ging hij uiteindelijk met vier gouden medailles naar huis.

SPRINTKONING

Nadat Theo Bos voor het NK had afgezegd, twijfelde niemand eraan dat Teun Mulder de drie snelheidsonderdelen op zijn naam zou gaan zetten. Maar in de keirin werd de Epe­naar op een verrassende nederlaag getrac­teerd. Niet hij, maar de pas 21-jarige Yondi Schmidt stond na afloop met het goud te glunderen. De jonge renner uit Hendrik-Ido­-Ambacht maakt deel uit van de Talentengroep Papendal en werpt zich op als de man die in de toekomst zou kunnen toetreden tot de sprintelite. Hij sprak van een onwerkelijke zege. “Ik wilde minimaal een zilveren me­daille winnen. Maar met het goud had ik geen rekening gehouden." Schmidt heeft zich ten doel gesteld om een topsprinter te worden. „Maar ik werk er stap voor stap naar toe. Ik wil eerst ervaring opdoen en daarom hoop ik deze winter een wereldbeker te mogen rij­den." Want dat was hem tot nu toe niet gege­ven. En als Tim Veldt en Teun Mulder het wil­len, zou hij graag de nieuwe derde man voor de teamsprint worden. „Hij heeft veel pro­gressie gemaakt", zei Teun Mulder. “Hopelijk komt er binnenkort duidelijkheid over wie er bondscoach wordt en wie de nieuwe sprint­coach is. “Er is een wisseling gaande en wij mogen als land nu niet stilstaan", aldus Mul­der die hoopt dat de KNWU in zee gaat met de Brit Craig MacLean, een jonge ex-sprinter met de vereiste trainerspapieren. “Een man van deze tijd. En daar zijn we bij gebaat." Mulder nam vervolgens wraak voor zijn ne­derlaag door de sprint en de kilometer te winnen. “Na het verlies op de keirin was ik extra geprikkeld" Mulder won de kilometer in een tijd van 1.03.969, meteen een strak baan­record. Maar ook hierbij ging het aanvankelijk niet van een leien dakje. Zijn stuur was te lang en werd afgekeurd, zodat hij vlak voor de start nog van fiets moest wisselen. „Die hectiek zorgde voor extra adrenaline. Ik wilde de nederlaag wegrijden en ik vond dat ik als wereldkampioen iets moest laten zien." Mul­der won afgetekend met bijna een seconden voorsprong op Schmidt. Het tweetal trof el­kaar ook in de finale van de sprint. Ondanks de trucjes die Schmidt in petto had, liet Mul­der zich niet van de wijs brengen. Mulder won op overtuigende wijze alsnog een twee­de gouden medaille. Het was, na 2000, 2001 en 2005 zijn vierde sprinttitel.

TALENTEN

Nu een deel van de huidige baantop overstapt naar het wegwielrennen komt nog meer de aandacht te liggen op de aanvoer vanuit de jongeren- categorieen. Op Papendal heeft de KNWU een groep van 21 talenten verzameld. Maar ook Peter Zijerveld en Thorwald Veneberg -beiden werk- zaam bij de Talentengroep-spre­ken van een overgangsfase. “We zijn nu een fundament aan het bouwen.Toch zie je al resul­taten. Yondi Schmidt en Yorick Bos hebben het prima gedaan bij de elite-renners. Amy Pieters domineert bij de junior-vrouwen en de junio­ren Matthijs Buchli en Hugo Haak zijn twee grote talenten. We zijn op dit moment vooral heel tevreden over de belangstelling voor het baanwielrennen. Tien jaar geleden kwam er amper iemand af op de stimuleringsdagen van de KNWU. Nu was het hier vier dagen ontzet­tend druk. Als er aanwas is, gaan er ook talen­ten uit voort komen." Bij de junioren won Mat­thijs Buchli de titels op de kilometer en de sprint. Yoeri Havik won goud op de punten­koers en in de koppelkoers met Barry Markus, die zelf de keirin voor zijn rekening had geno­men. Wouter Haan zegevierde op de achtervol­ging. Allemaal knappe winnaars, maar het

meest spannend was de scratch. Didier Cas­pers werd beloond voor zijn durf en aanvals­lust. Uiteindelijk kwam de jagende meute een paar millimeter te kort om de moedige renner uit Noordwijk te achterhalen. Qua suspense was de scratch bij de junioren misschien wel het hoogtepunt van het NK.

MAKKIE VOOR KANIS

Bij de vrouwen sprong Willy Kanis eruit met drie titels, zij was zonder twijfel de koningin van de sprint op dit NK Baan. Maar het gaf haar nauwelijks vreugde, omdat haar grote concurrente Yvonne Hijgenaar door ziekte verstek moest laten gaan. De renster uit Koe­dijk was nog wel afgereisd naar Apeldoorn, maar voelde zich steeds zieker worden. Kanis had zich juist zo verheugd op een duel met haar vaste trainingsmaatje. „We zouden voor het eerst in vier jaar een 500 meter tegen el­kaar rijden, we waren de afgelopen jaren ook al om en om ziek of geblesseerd geweest. Maar ik heb Yvonne zelf afgeraden om een zware inspanning als deze te leveren, nu ze ziek was. Ze had net haar kerstmaaltijd eruit gegooid, dat zijn niet de ideale condities om te sprinten." Jammer vond de Kampense het wel. “Laten we eerlijk zijn, zonder Yvonne is er nauwelijks sprake van strijd. Ik stond op zondag na afloop van de 500 meter op het podium met meiden die ik nauwelijks kende." Agnes Ronner eindigde op de tweede plaats, Anneloes Stoelwinder legde beslag op de bronzen me­daille. Ook de sprintfinale was voor Nederlands kampioene Willy Kanis slechts een formaliteit. Kanis had weinig moeite om thuisrijdster Ag­nes Ronner te kloppen. Het brons was weggelegd voor BMX-rijdster Lieke Klaus, die pas twee maanden op de baan traint met een huur­fiets van De Adelaar uit Apeldoorn. “Misschien ga ik er wel een kopen, maar zo'n fiets is nogal duur", aldus Klaus, die nog geen keuze tussen de disciplines heeft gemaakt. „Het onderdeel waarop ik de meeste kansen heb, zal mijn voorkeur krijgen." Ook op de keirin had niemand van de concurrentes een antwoord toen Kanis de turbo open draaide. Dit keer mocht Nina Kessler met het zilver op het podium deelnemen, Anneloes Stoelwinder haalde haar tweede bronzen plak op. Kanis haalde haar voldoening op dit NK slechts uit het rijden van snelle tij­den, maar vond dat de concurrentie zich wel wat snel neerlegde bij haar suprematie. “Vooraf kwamen ze al zeggen dat ze in mijn wiel kwamen rijden om de tweede plek te kunnen pakken, ik had niet het idee dat ze erin geloofden mij te kunnen kloppen. Toch hoop ik dat mensen als Agnes Ronner en Lieke Klaus hier wel de motivatie uit halen om zich meer op de sprint te richten. Je moet willen investeren in deze nummers en dat betekent dat je er niet bij op de weg kunt rij­den, maar dat specialiseren heeft mij uiteindelijk ook heel wat ge­bracht."

TITELS VERDEELD

Waar er op de sprintnummers bij de vrouwen weinig spanning was waar het om de titel ging, was er op de duuronderdelen niemand die meerdere titels wist te halen. Er was bij afwezigheid van Marianne Vos vooraf al wel een interessante strijd te verwachten met een handvol kandidaten die voor de titel zou kunnen gaan. De eerste slag was voor Kirsten Wild, die op de zondag Nederlands kampioene op de scratch werd. De Zwolse van op dat moment nog Team AA Drink - maar al op de fiets van haar nieuwe werkgever Cervelo reed - liet ploeggenote Marlijn Binnendijk een late aanval van Vera Koedooder, Anne Eversdijk en Suzanne de Goede neutraliseren en ging de sprint bij het luiden van de bel al in. Even leek Ellen van Dijk nog aan te kunnen dringen, maar Wild won onbedreigd. Van Dijk werd tweede, Elise van Hage veroverde de bronzen medaille. Van Dijk diende na afloop nog wel een protest in omdat ze vond dat Wild in de laatste bocht teveel naar boven stuurde, maar de jury besloot dit niet te honoreren. Voor Wild was het de eerste nationale titel uit haar loopbaan. „Ik was bijna Nederlands kampioene tijdrijden deze zomer, maar verloor met een fractie van een seconde. Dit is een mooi afscheidscadeau aan het team van Michael Zijlaard, want van hem heb ik de kneepjes van het baanvak geleerd.

Maar ook het feit dat deze baan in Apeldoorn zou komen, heeft mee­gespeeld bij mijn beslissing tussendoor de piste op te zoeken." In de achtervolging was de uitslag precies andersom: in de finale rekende Ellen van Dijk gedecideerd af met Wild. Ze sprak van genoegdoening. „Na afloop van de scratch had ik toch geen vrede met de afloop van die wedstrijd en dan is het wel mooi om nu de hoofdprijs op te eisen", aldus Van Dijk die bij Team Columbia het baanwielrennen mag combi­neren met het koersen op de weg. De frustratie van de scratch kwam voor Van Dijk terug in de puntenkoers. De renster van Vrienden kreeg geen enkele ruimte van Wild, maar zag de Zwolse niet reageren toen Vera Koedooder en Nina Kessler wegreden. Wild wist in het vervolg van de wedstrijd nog wel op punten voorbij Kessler te komen, maar moest in de eindafrekening een attent rijdende Koedooder voor zich dulden dankzij de 20 punten bonus voor de gewonnen ronde. Ook Koedooder sprak van genoegdoening. „Ik baalde dat ik op de scratch geen medaille had en wilde vol voor de titel gaan op de puntenkoers. Pas toen de voorsprong een halve ronde werd, ben ik vol doorgegaan voor de winst. En toen we die ronde eenmaal hadden, wilde ik de titel niet meer uit hadden geven."

VIJF VOOR PIETERS

Bij de junior-vrouwen greep Yesna Rijkhoff op de sprint de titel en doorbrak daarmee als enige de zegereeks van Amy Pieters, die op de 500 meter, de achtervolging, de scratch, de keirin en vooral de punten­koers nauwelijks tegenstand duldde. De dochter van de aanstaande ex-baancoach Peter Pieters was na afloop van het openingsnummer - de 500 meter - al opgelucht. „Dan is de kop eraf en weet je toch hoe je op deze baan tegen deze tegenstandsters ervoor staat" De machtsver­houdingen waren daarmee ook voor de concurrentes duidelijk. En wie nog twijfelde, kon nog vier keer kennis maken met de killersmentali­teit van Pieters. Na de scratch - waarin Pieters als een spin in het web de controle behield - was ze in de finale van de achtervolging veruit superieur. Pieters stond vervolgens op de keirin en de puntenkoers weer op eenzame hoogte. Daarmee nog eens bevestigend dat zij een maatje te groot is voor haar concurrentes. “Vorig jaar won ik vier ti­tels, dit jaar zette ik in op vijf. De keirin nam ik er dit jaar bij, ik kon het mooi inpassen op de slotdag. Met het aanval van vijf was ik heel blij, maar ik ging vooral voor een mooie winnende tijd op de achtervolging en een mooi eindtotaal op de puntenkoers."BRON:MARCEL SLAGMAN/ROY SCHRIEMER

Elite

Puntenkoers:

1. Wim Stroetinga 65 p., 2. Peter Schep 51 p., 3. Jeff Vermeulen 39 p., 4. Sipke Zijlstra 32 p., 5. Ismael Kip 29 p., 6. Michel Kreder 13 p., 7. Geert-Jan Jonkman 11 p., 8. Dennis Smit 10 p., 9. Matthe Pronk 8 p., 10. Raymond Kreder 8 p.

Keirin:

1. Yondi Schmidt, 2. Teun Mulder, 3. Yorick Bos, 4. Patrick Bos, 5. Jaime van der Lugt, 6. Jelger Bis­schop, 7. Michiel Spanne­maker, 8. Jeroen Hoekstra, 9. Michael Veen, 10. Rick Overwijk

Achtervolging: 4 km:

1. Wim Stroetinga (4.33.093) wint van 2. Jens Mouris (4.35.707), 3. Levi Heimans, 4. Tim Veldt (ingelopen), 5. Peter Schep (4.36.373), 6. Arno van der Zwet (4.41.121), 7. Michael Vinger­ling (4.42.958), 8. Geert-Jan Jonkman (4.43.878), 9. Ismael Kip (4.45.090), 10. Sipke Zijlstra (4.45.625)

1 kilometer:

1. Teun Mulder 1.03.969, 2. Yondi Schmidt 1.04.744, 3. Tim Veldt 1.05.803, 4. Patrick Boa 1.07.902, 5. Yorick Bos 1.08.308, 6. Michiel Span­nemaker 1.09.514, 7. Jaime van der Lugt 1.10.723, 8. Christian Kos 1.10.887, 9. Michiel Bekker 1.11.177, 10. Hidde de Vries 7.11.448

Scratch:

1. Wim Stroetinga, 2. Ray­mond Kreder, 3. Tim Veldt, 4. Michel Kreder, 5. Ismael Kip, 6. Reiner Honig, 7. Peter Schep, 8. Arno van der Zwet, 9. Geert-Jan Jonk­man,. 10. Michael Vingerling

Sprint:

1. Teun Mulder, 2. Yondi Schmidt, 3. Patrick Bos, 4. Roy van den Berg, 5. Yorick Bos, 6. Jelger Sisschop, 7. Michiel Bakker, 8. Jaime van der Lugt, 9. Michiel Spannemaker, 10. No van der Putten

Koppelkoers:

1. Wim Stroetinga/Peter Schep 12 p., op 2 ronden: 2. Michael Vingerling/ Nick Stopler 21 p., 3. Geert-Jan Jonkman/Arno van der Zwet 17 p. 4. Michel Kreder/Raymond Kreder 76 p., 5. Jos Pronk/Mathe Prank 70 p., 6. Ismael Kip/Roy Pieters 7 p., 7. Bas Giling/Kenny van Hummel 4 p., 8. Tho­mas Dekker/Jens Mouris 2 p., 9. Christian Kos/Bouke Kuiper 2 p., 10. Melvin Boskamp/Jesper Asselman 0 p.

Junioren

Puntenkoers:

1. Yoeri Havik 35 p., 2. Barry Markus 22 p., 3. Mark Heemskerk 15 p., 4. Wouter Haan 14 p., 5. Nick van der Lijke 5 p., 6. Wllco Kelder­man 4 p., 7. ErickTol 3 p., 8. Jasper de Hoog 3 p., 9. Melvin van Zijl 1 p., 10. Danny Stam 1 p.

Keirin:

1. Barry Markus, 2. ErickTol, 3. Hugo Haak, 4. Matthijs Buchli, 5. Nick van der Lijke, 6. Richard Lamens, 7. Didier Casper, 8. Jesper de Hoog, 9. Cees van 't Geloof 10. Bryan Ossendrijver

Achtervolging: 3 km:

1. Wouter Haan (3.36.418) wint van 2. Yoeri Havik (3.38.038), 3. Wilco Kelder­man (3.37.125) wint van 4. Barry Markus (3.37.627), 5. Mark Heemskerk (3.39.720), 6. Erick Tol (3.39.915), 7. Didier Caspers (3.41.096), 8. Dean Olivier (3.44.681). 9. Danny Stam (3.45.136). 10. Jurgen van Trijp (3.45.961)

1 kilometer:

1. Matthijs Buchli 1.10.114, 2. Barry Markus 1.10.175, 3. Erick Tol 1.439, 4. Richard Lamens 1.10.688, 5. Wouter Haan 1.17.045, 6. Hugo Haak 1.11.079, 7. Yoeri Havik 1.11754, 8. Danny Stam 1.12.717, 9. Jasper de Hoog (1.12.887), 10. Oscar Riese­beek (1.13.364)

Scratch:

1. Didier Caspers, 2. Erick Tol, 3. Barry Markus, 4. Yoeri Havik, 5. Justin Schless, 6. Wilco Kelderman, 7. Wouter Haan, 8. Bart Harmsen, 9. Mark Heemskerk, 10. Danny Stem

Sprint:

1. Matthijs Buchli, 2. Hugo Haak, 3. Richard Lamens, 4. Erick Tol, 5. Barry Markus, 6. Jasper de Hoog, 7. Mark Welle, 8. Bart Harmsen, 9. Cees-Jan Kortlever, 10. Melvin van Zijl

Koppelkoers:

1. Yoeri Havik/Barry Markus 14 p., op 1 ronde: 2. Wouter Haan/ErickTol 19 p., op 2 ronden: 3. Didier Caspers/Bart Harmsen 14 p., 4. Jasper de Hoog/Nick van der Lijke 11 p., op 4 ronden: 5. Dilan van der Aar/Mat­thijs Buchli 5 p., 6. Rick Ottema/Melvin van Zijl 3 p., op 6 ronden: 7. Andre van Plateringen/Mark Wells 0 p.

Vrouwen

Scratch:

1. Kirsten Wild, 2. Ellen van Dijk, 3. Elise van Hage, 4. Vera Koedooder, 5. Chantal Blaak, 6. Agnieta Francke, 7. Suzanne van Veen, 8. Natalie van Gogh, 9. Nina Kessler, 10. Eva Heijmans

500 meter:

1. Willy Kanis, 2. Agnes Ronner, 3. Anneloes Stoel­winder, 4. Lieke Klaus, 5. Adrienne Snijder, 6. Anne Eversdijk, 7. Marie-Louise Konkelaar, 8. Ilona Making, 9. Marieke den Otter, 10. Natasja Busschers

Sprint:

1. Willy Kanis, 2. Agnes Ronner, 3. Lieke Klaus, 4. Anneloes Stoelwinder, 5. Adrienne Snijder, 6. Ilone Meiring, 7. Nina Kessler, 8. Brigitte Roos

Achtervolging:

1. Ellen van Dijk 3.40.124, 2. Kirsten Wild 2.43.483, 3. Vera Koedooder 3.51.482, 4. Natalie van Gogh 3.57.603, 5. Agnieta Francke 4.00.447, 6. Martine van der Herberg 4.01.621, 7. Marieke van Nek 4.04.947, 8. Janine Herwe­iier 4.08.629, 9. Hanneke Tenniglo 4.16.128, 10. Femko Nijhof 4.17.294

Keirin:

1. Willy Kanis, 2. Nina Kessler, 3. Anneloes Stoel­winder, 4. Ilona Meiring, 5. Agnes Ronner, 6. Adriene Snijder, 7. Liesbeth Bakker, 8. Joan Boskamp, 9. Birgitta Roos, 10. Anouk Ligthart

Puntenkoers:

1. Vera Koedooder 36 p., 2. Kirsten Wild 27 p., 3. Nina Kessler 25 p., 4. Ellen van Dijk 20 p., 5. Elise van Hage 15 p., 6. Marlijn Binnendijk 11 p.,. 7. Chantal Blaak 8 p., 8. Anne Eversdijk 3 p., 9. Natalie van Gogh 1 p., 10. Ilona Making I p.

Junior-vrouwen

Scratch:

1. Amy Pieters, 2. Rozanne Slik, 3. Lotte van Hoek, 4. Ymke Stegink, 5. Betasha de Vroome, 6. Henriette Woering, 7. Claudia Koster, 8. Denise Bouma, 9. Chlae Spier, 10. Nathaly van Wesdonk

500 meter.,

1. Amy Pieters, 2. Nathaly van Wesdonk, 3. Shanne Braspennincx, 4. Ymke Stegink, 5. Rozanne Slik, 6. Yesna Rijkhoff, 7. Laura Meurs, 8. Natasja de Vroome, 9. Close Spier, 10. Mardiana Arhoud

sprint.

1. Yesna Rijkhoff, 2. Ymke Stegink, 3. Rozanne Slik, 4. Mardiana Ahoud, 5. Laura Meurs, 6. Nathaly van Wesdonk

Achtervolging:

1. Amy Pieters 2.32.571, 2. Winanda Spoor 2.41.187, 3. Lotte van Hoek 2.37.866, 4. Laura van der Kamp 2.38.211, 5. Natasja de Vroome, 2.42.413, 6. Ilona den Hartog 2.42.599, 7. Henriette Woering 2.44.043, 8. Nathaly van Wesdonk 2.49.499, 9. Denise Bouma 2.55.816, 10. Dewi Asselman 2.58.304

Kerin:

1. Amy Pieters, 2. Laura Meurs, 3. Laura van der Kamp, 4. Nathaly van Wesdonk 5. Claudia Koster, 6. Rozanne Slik, 7. Ymke Stegink 8. Natasja de Vroome, 9. Henrietta Woe­ring, 10. Denise Bouma

Puntenkoers:

1. Amy Pieters 38 p., 2. Winanda Spoor 11 p., 3. Natasja de Vroome 10 p., 4.

Claudia Koster 7 p., 5. Nathaly van Wesdonk 7 p., 6. Laura van der Kamp 7 p., 7. Lotte van Hoek 3 p., 8. llonda den Hartog 3 p., 9. Ymke Stegink 2 p., 10. Birgit Lavrijssen 0 p.

Nieuweling-jongens

Omnium (500 meter, sprint puntenkoers, achtervolging)

1. Jan-Willem Welter 8 p., 2. Dennis Looij 10 p., 3. Leon Holman 12 p., 4. Martijn Tusveld 25 p., 5. Dylan Rood 26 p., 6. Thiis Leygraaf 27 p., 7. Ivar Slik 27 p., 8. Boyd Schooneman 33 p., 9. Taco van der Hoorn 34 p., 10. Ricardo van Dongen 35 p.

Nieuweling-meisjes

Omnium (500 meter, sprint, puntenkoers, achtervolging)

1. Kelly Markus 10 p., 2. Silvie Haakman 11 p., 3. Kicky Kessler 15 p., 4. Lisa Schrooder 20 p., 5. Domenique van Santen 23 p., 6. Daisy Rodenburg 26 p., 7. Nathasja Heijting 28 p., 8. Maartje de Boer 32 p., 9. Renate Welle 34 p., 10. Mikki Zuidewind 34 p.

jeugd

Omnium (Scratch, 500 meter, Puntenkoers, achter volging)

1. Andre Looij 4 p., 2. Nino Honigh 6 p., 3. Jeffrey Groot 10 p., 4. Lisette van Bergen Henegouwen 17 p., 5. Leon Burger 18 p., 6. Ilse Milten­burg 26 p., 7. Nicky Zijlaard 30 p., 8. Marco van Santen 31 p., 9. Rafael Spier 32 p., 10. Youri van lersel 33 p.

Tandem:

1. Richard Bonhof/Jeroen Lute, 2. John Burger/Patrick van Gortel, 3. Theo Verlouw/Lennart Vroon

 

NK BAAN ALKMAAR.(2009.10.09 t/m 10.11)

Talent in opmars

De nationale kampioenschappen op de baan werden dit jaar in twee stukken geknipt. Eerst was er het NK voor de duuronderdelen en later volgt nog een NK voor de sprintonderdelen. De commissie baansport van de KNWU besloot daar­toe na een brainstormsessie met onder meer coaches, trainers, verenigingen, media en baandirecties.

Commerciele belangen werden met deze be­slissing ondergeschikt gemaakt aan de sport­technische belangen, zo stand te lezen in het persbericht waarin de KNWU melding maakte van deze beslissing, die in het Omnisport Apeldoorn niet bepaald met gejuich ontvan­gen ward. Daar dacht men over een toezeg­ging te beschikken om eind dit jaar een onge­deeld NK te mogen organiseren, maar die bleek op het uur U boterzacht. Libema had verzuimd de mondelinge afspraken om te zet­ten in een contract en dat kostte Apeldoorn de kop. Het NK sprint mocht nog wel in het Omnisport plaats vinden, maar daar werd in Apeldoorn vriendelijk voor bedankt. De com­missie baansport had met het oog op de Olympische Spelen in 2012 in Londen wel een aantal sterke argumenten in het huis voor deze splitsing. Gezien het overvolle interna­tionale baanseizoen, met diverse wereldbe­kers en zesdaagsen, kende een vroeg verre­den NK alleen maar voordelen. Ook achtte men een wat eerder verreden NK een prima opstap voor wegrenners die de komende maanden kiezen voor de piste. Dat de sprint­onderdelen een totaal andere voorbereiding vergen dan de duuronderdelen is duidelijk. Vandaar dat de NK sprint gewoon weer tus­sen Kerst en Nieuwjaar wordt gehouden, oik in Alkmaar. Voor de snelle mannen en vrou­wen bleef alles dus bij het oude. Op het NK duuronderdelen, dat op 9, 10 en 11 oktober werd verreden in het Sportpaleis Alkmaar, sprak in ieder geval niemand de beslissing van de commissie baansport tegen en lieten de deelnemers hun benen spreken.

LANGSTE ADEM

Na kwalificatieritten voor de individuele ach­tervolging op de 4 kilometer bleken Levi Hei­mans, Jeff Vermeulen, Tim Veldt en Michael Vingerling over de langste adem te beschik­ken. Heimans en Vermeulen gingen voor goud en de beide anderen voor brons. In de finale bleek Heimans na een spannende strijd net wat sneller den het jonge talent Vermeu­len. Slechts 0,6 seconcle was het verschil tus­sen goud en zilver. Een fractie meer was dat in de strijd om het brons. Sprinter Tim Veldt verteerde zijn overstap naar het langere werk meer dan uitstekend. In de troostfinale klopte de Amsterdammer de jonge Michael Vinger­ling, die echter de volgende dagen bewees een regelrecht goudhaantje te zijn. Op de scratch wisten Michael Vingerling en Pim Lig­thart kort voor het eind op voorsprong te ko­men. Vingerlings ploegmaten zorgden vervol­gens voor topsnelheid in de finale, waarna de man uit Rockanje met nog meer snelheid het karwei knap afmaakte. De vergelijking met de wijze waarop Wim Stroetinga ooit het publiek op de banken kreeg klopte zeker. Arno van der Zwet bleek de beste rekenaar in de pun­tenkoers, maar dat was niet zijn enige talent. Sterk koersend wist hij titelbegerige renners als Peter Schep, Jeff Vermeulen, Pim Ligthart, Patrick Kos en Jos Pronk op afstand te hou­den. Schep hield de marge het meest beperkt en werd daarvoor met het zilver beloond, maar de 'bronzen' Jeff Vermeulen moest echt alle registers opentrekken om de anderen van het lijf te houden. Men was aan elkaar gewaagd in deze boeiende koers. Dat was

ook het geval in de koppelkoers over 50 kilo­meter. Die verliep voor Danny Stam en Peter Schep anders dan ze hadden gehoopt. Het favoriete koppel kreeg absoluut geen meter ruimte. In een ultieme poging om een ronde te nemen op de voortdurend puntenverzame­lende youngsters, bleken renners met nau­welijks overlevingskansen bereid het zes­daagsenduo de voet dwars te zetten. Hoewel ze het hart uit het lijf reden, werden Stam en Schep weer tot de orde geroepen. Het 'sorry' na afloop klonk wel zuur, maar koers is nu eenmaal koers. Dat de titel verdiend naar de jonge honden Nick Stopler en Michael Vinger­ling ging, leed verder geen twijfel. Als belo­ning werden ze nog in laatste instantie aan het deelnemersveld van de Amsterdamse zesdaagse toegevoegd. Ligthart/Vermeulen en het opkomende talentvolle duo Yourie Ha­vik met Barry Markus bleven op luttele pun­ten steken.

DE VRIJE LOOP

Bij de vrouwen bleek men ook danig aan el­kaar gewaagd. In de 25 kilometer lange pun­tenkoers met tien klassementen toonde Roxa­ne Knetemanns het nodige koersinzicht, maar zij werd toch vooral vanwege haar vechtlust en aanvalsdrift met goud beloond. Vaak lijkt deze koers bij de vrouwen op het groeien van gras en even leek dat ook nu het geval. In Eva Heijmans, sterk op dreef, vond Knetemann echter een prima maatje om de rest aan ban­den te leggen. Beide namen na een vergeefse poging alsnog een ronde voorsprong op het veld. Prima profiterend van het koersverloop in de slotfase hield ze Heijmans op afstand, terwijl Kirsten Wild op een ronde het brons greep voor Vera Koedooder en Amy Pieters. Dat de tranen van Roxane Knetemann na af­loop de vrije loop kregen zal niemand verba­zen. In de koppelkoers deed de dochter van de betreurde Gerrie het opnieuw prima, nu aan de zijde van Amy Pieters. In dit nummer, dat voor het eerst als officieel onderdeel op het NK was opgenomen, wisten Vera Koe­dooder/Kirsten Wild, Lotte van Hoek/Winanda Spoor en Roxane Knetmann/Amy Pieters een ronde voorsprong te nemen. Hat podium was dus al snel verdeeld, maar alleen Knetemann en Pieters wisten enigszins in het spoor van Koedooder en Wild te blijven. Op deze routi­niers stond echter nauwelijks maat en zij verdienden dan ook de titel ten volle. Koe­dooder en Wild plaatsten zich individueel ook voor de finale van de 3 kilometer achtervol­ging. In de kwalificatieritten bleken zij al ver­uit de snelsten. En dat Wild Koedooder op ruime afstand zou zetten, wist men op de goed bezette tribunes ook al te voorspellen. De strijd om het brons was eigenlijk ook voorspelbaar. Amy Pieters sterkste kant is immers achtervolgen en dus werd Liesbeth Bakker ruim geklopt. Waar bij de mannen de koppelkoers het toernooi afsloot, was dat bij de vrouwen de scratch. Nathalie van Gogh, Eva Heijmans en Adrienne Snijders stapten in die volgorde op het erepodium. Voor Van Gogh een mooie opsteker, want erg vaak wint de Nieuw-Vennepse niet. De voortdurende commotie rond haar persoontje-Van Gogh is transseksueel - stoort haar niet. Eva Heij­mans, die met Van Gogh traint bij het Team Sprinters Velodrome Amsterdam (SVA), liet er geen gras over groeien. “Voor mij is Nat­halie gewoon een concurrente, verder denk ik er niet zo over na." Van Gogh, in het dagelijks leven software-engineer, meldde na haar ge­slaagde NK-coup: “Ik doe er net zo veel voor

als die andere meiden, misschien nog wel meer. Ik leef als een profsporter."

AANGEPASTESPORTERS

Naast hat NK duur werd er in Alkmaar ook een omnium voor aangepaste sporters verre­den. De koppels reden een kilometer tijdrit en een achtervolging over 4 kilometer. Richard Bonhof won met Jeroen Lute de tweekamp voor Luuk Lukassen/Malaya van Ruitenbeek en Arnold Polderman/Dennis Raadtgever. Al­fred Stelleman/John Burger en Rinnie Oost/ Jorg van Oostende konden geen aanspraak maken op een podiumplek. De Grote Prijs Sportpaleis bracht de vaderlandse sprinters in de baan, alvast een voorproefje op het NK sprint eind december in Alkmaar. Voor hen is er nog veel werk aan de winkel om internati­onaal mee te kunnen komen. Alleen Yorick Bos wist op de 200 meter kwalificaties onder de 11 seconden te komen. Zijn concurrenten konden nog wel binnen een halve seconde van hem te blijven. Er is dus progressie. Bos won alle drie de onderdelen. Op de sprint bleef hij Jelger Bisschop en de verrassende Michael Spannemaker voor. Op de keirin volg­den Matthijs Buchli en Hugo Haak in zijn spoor, terwijl de Amstelvener op de 500 me­ter Haak en Bisschop op achterstand zette. Op het podium stonden Bos, Bisschop en Buchli. Wordt vervolgd in december en dan zal ook Tim Veldt er weer bij zijn.

 

NK BAAN.50 KILOMETER.(2009.11.07)

Jonge kampioenen

Het Jonge talent Ismael Kip heeft zich op za­terdag 7 november in het Velodrome Amster­dam laten kronen tot Nederlands kampioen 50 kilometer. De renner van Koga-Creditforce kreeg ploeggenoot Michael Vingerling (zilver) en Peter Schep van AA Drink (brons) mee op het podium. De 22-jarige pistier uit Oldebroek slaagde er als enige in om drie ronden voor­sprong te nemen op het hoofdveld, terwijl zijn belangrijkste concurrenten op twee ron­den bleven steken. Zo behaalde Kip zijn eer­ste Nederlandse titel bij de elite, nadat hij eerder al eens twee nationale truien bij de junioren (achtervolging) behaald had. Kip strafte naar eigen zeggen een wat afwach­tende houding van de andere favorieten af. „Er werd veel gekeken en gegokt, maar ik heb gewoon alles of niets gespeeld. Zo kun je dat ook het beste doen op dit onderdeel", aldus Kip, die tot nog toe niet door duurcoach Ro­bert Slippens werd geselecteerd voor wereld­bekerwedstrijden. “Ik heb de afgelopen zo­mer de Ziekte van Pfeiffer gehad en mijn li­chaam is daar op zich wel van hersteld, maar ik kan nog niet een paar maal in de week het maximale geven. Daarom heb ik in de trainin­gen van de bond niet het uiterste gegeven en daar word ik misschien nu wel op afgerekend. Maar ik heb er toch geen spijt van dat ik naar deze wedstrijd toe gepiekt heb, want nu heb ik mooi een titel op zak."BRON: ROY SCHRIEMER

1. Ismael Kip, 2. Michael Vingerling op 1 ronde, 3. Peter Schep, 4. Roy Pieters, 5. Patrick Kos, 6. Jeff Vermeulen, 7 Bouke Kuiper op 2 ronden, B. Patrick Bos, 9. Don Duizings op 3 ronden, 10. Peter Woestenberg

 

NK STAYEREN.(2009.11.20)

Zonder titelverdediger Reinier Honig aan het vertrek, werd bijna twee weken later - op vrijdag 20 november - het Nederlands kampi­oenschap stayeren in het Sportpaleis Alkmaar verreden. Bob Stopler werd als een van de favor- ieten gezien omdat hij een testwedstrijd won in de week ervoor. Hij zette daarom na­tuurlijk alles op alles om ook daadwerkelijk Nederlands kampioen te worden, maar het was de 23-jarige Patrick Kos die op ongeeve­naarde wijze de titel naar zich toe trok. Stopler kon nog wel lang weerwerk bieden - de 500 toeschouwers keken in Alkmaar ronden lang gespannen naar het duel - maar toen brak bij hem de veer, waarna de weg naar de zege voor Kos plotseling open lag. Uiteindelijk was er zelfs niet eens een medaille voor Stopler weggelegd omdat Tim van der Zanden (2e) en Patrick Besteman (3e) hun wedstrijd even­wichtiger hadden ingedeeld. Overigens is Patrick Kos een zoon van Rene Kos, de vroe­gere wereldkampioen achter de grote moto­ren, die in Alkmaar met Patrick Besteman achter zijn rug naar het brons reed. De appel valt dus niet ver van de boom.BRON: ROY SCHRIEMER

1. Patrick Kos/Willem Fack, 2. Tim van der Zanden/Cees Stam op 1 ronde, 3. Patrick Besteman/Rene Kos op 3 ronden, 4. Bob Stopler/Sam Mooij op 7 ronden

 

NK.SPRINT NEDERLAND TE ALKMAAR.(2009.12.28 T/M 12.30)

MANNEN:

Sprint: 1. Teun Mulder, 2. Michael Vingerling, 3. Patrick Bos

Keirin: 1. Teun Mulder, 2. Patrick Bos, 3. Jelger Bisschop

Kilometer., 1.Teun Mulder, 2. Tim Veldt, 3. Michael Vin­gerling

VROUWEN:

Sprint: 1. Willy Kanis, 2. Yvonne Hijgenaar, 3. Agnes Ronner

Keirin: 1. Willy Kanis, 2. Agnes Ronner, 3. Yvonne Hijge­near

500 meter., 1. Willy Kanis, 2. Yvonne Hijgenaar, 3. Agnes Ronner

JUNIOREN-MANNEN:

Scratch: 1. Didier Caspers, 2. Matthijs Buchli, 3. Dennis Looij

Achtervolging: 1.Didier Caspers, 2. Dylan van Baarle, 3. Oscar Riesebeek

Puntenkoers: 1.Didier Caspers 30, 2. Dylan van Baarle, 3. Bart Harmsen

Sprint: 1. Matthijs Buchli, 2. Dennis Looij, 3. Richard Lamens

Kilometer: 1. Matthijs Buchli, 2. Dennis Looij, 3. Dylan van Baarle

Keirin: 1. Richard Lamens, 2. Matthijs Buchli, 3. Nick Zuidewind

Koppelkoers: 1. Didier Caspers-Bart Harmsen, 2. Dylan van Baarle-Ricky Smit, 3. Dylan Groenewegen-Dennis Looij

JUNIOR-VROUWEN:

Puntenkoers: 1. Kelly Markus 23, 2. Natasja de Vroome 18, 3. Laura van der Kamp 16

500 meter: 1. Laura van der Kamp, 2. Nathaly van Wesdonk, 3. Yesna Rijkhoff

Keirin: 1. Laura van der Kamp, 2. Nathaly van Wesdonk, 3. Kelly Markus

Scratch: 1. Laura van der Kamp, 2. Natasja de Vroome, 3. Kelly Markus

Sprint: 1. Yesna Rijkhoff, 2. Ymke Stegink, 3. Kelly Mar­kus

Achtervolging: 1. Laura van der Kamp, 2. Nathaly van Wesdonk, 3. Natasja de Vroome

NIEUWELINGEN:

Eindstand omnium (M): 1. Andre Looij, 2. Jan Willem Welter, 3. Ricardo van Dongen

Eindstand omnium (V): 1. Nicky Zijlaard, 2. Ashlynn van Baarle, 3. Silvie Haakman